Parabola, jest utworem literackim , w którym fabuła, przebieg zdarzeń oraz zachowania i reakcje bohaterów mają poza jednostkowym i konkretnym mają także wymiar uogólniający. Za pomocą konstrukcji parabolicznych autor wyraża ogólne myśli o ponadczasowej sytuacji człowieka. Prawdy te, z reguły o treści moralnej, mogą dotyczyć samotności jednostki w świecie odczłowieczonym i wrogim (,,Proces” Franza Kafki), konieczności przeciwstawiania się złu (,,Dżuma” A. Camusa), deprawacji, jakiej ulegają sprawujący władzę (,,Folwark zwierzęcy” G. Orwella), także potrzeby podejmowania działania nawet daremnego, ale nadającego sens życiu (,,Stary człowiek i morze” E. Hemingwaya). Powieść Franza Kafki ,, Proces” możemy uznać za przypowieść o ludzkim życiu, opisane jako toczący się proces, w którym każdy człowiek występuje jako oskarżony i musi bronić się, pomimo braku najmniejszych szans w starciu z sądem – światem i zostaje w końcu skazany na śmierc. Bohater powieści, Józef K., jest jednym z wielu podobnych do siebie urzędników. Pracuje w banku, ma kochankę, którą odwiedza raz w tygodniu, wiedzie jednostajny, monotonny tryb życia. Pewnego ranka wszystko ulega zmianie, gdy Józef K. zostaje aresztowany. W jego mieszkaniu zjawiają się trzej mężczyźni, by mu to oznajmić, a zaraz potem pouczyć, że powinien normalnie funkcjonować i jak każdego ranka chodzić do pracy, a w odpowiedniej chwili udać się na posiedzenie sądu, na którym będzie rozpatrywana jego sprawa. Józef K. postrzega całą sytuację za absurdalną – jest przecież niewinny, nie rozumie co mu się zarzuca i nikt nie chce mu tego wyjaśnić. Nie wie nawet gdzie znajdują się pomieszczenia sądowe, więc zagubiony i coraz bardziej zdenerwowany błądzi po starych strychach, by w końcu uczestniczyć w groteskowej rozprawie, gdzie księgami sądowymi są pisma pornograficzne. Bohater Kafki nie poddaje się jednak i przyjmuje pomoc adwokata, stara się kontrolować przebieg procesu, utrzymuje, że jest niewinny. W końcu jednak ulega przemocy i zmęczony oraz bezradny, zostaje zaprowadzony do starego kamieniołomu i zabity ,,jak pies” Powieść ta jest najczęściej interpretowana jako utwór o zniewoleniu totalitarnym, bo świat, w którym żyje Józef, posiada cechy państwa totalitarnego, które kontrolując i organizując wszelkie sfery życia swoich obywateli ogranicza ich wolność. Józef K. zostaje oskarżony nagle i niespodziewanie, nie może poznać aktu oskarżenia, nie zna stawianych sobie zarzutów, nie może więc się obronić, nie wiedząc motywów oskarżenia. Sąd jest tu instytucją schierarchizowaną i zbiurokratyzowaną, co uskutecznia Józefowi...