1798 Przychodzi na świat w Nowogródku (lub leżącym nieopodal Zaosiu) w rodzinie drobno-szlacheckiej. 1815 Rozpoczyna studia na Uniwersytecie Wileńskim; jednym z jego profesorów jest znakomity historyk Joachim Lelewel. Współtworzy Towarzystwo Filomatów. 1819-1823 Pracuje w Kownie jako nauczyciel w szkole powiatowej. Poznaje Marylę Wereszczakównę, swoją wielką miłość. Wydaje w Wilnie dwa tomy poezji (w pierwszym znajdą się "Ballady i romanse", w drugim - II i IV część "Dziadów" oraz "Grażyna"). Zostaje aresztowany, uwięziony i sądzony w procesie filaretów. 1824 Skazany na zesłanie, opuszcza Litwę na zawsze; rozpoczyna kilkuletni pobyt w Rosji (Petersburg, Moskwa, Odessa). Poetyckim owocem wycieczki na Krym będą "Sonety krymskie" wydane wraz z sonetami odeskimi. 1828 Ukazuje się jego powieść poetycka "Konrad Wallenrod". 1829 Podczas podróży po Europie poznaje w Weimarze Goethego, wędruje po Szwajcarii, zwiedza Włochy (Rzym na zawsze pozostanie jego ulubionym miastem); rozpoczyna cykl liryków, zwanych rzymsko-drezdeńskimi. 1831 Przyjeżdża do Wielkopolski z zamiarem przekroczenia granicy i udania się do ogarniętego powstaniem Królestwa Polskiego, lecz jest już za późno - powstanie wygasa. 1832 Przebywa w Dreźnie, tu pisze kilka wierszy powstańczych i III część "Dziadów". Wyjeżdża na stałe do Paryża, włącza się w prace emigracyjne. wydaje "Dziady" oraz "Księgi narodu polskiego i pielgrzymstwa polskiego". 1833 Zostaje redaktorem i głównym publicystą pisma "Pielgrzym Polski", ale rychło odsuwa się od "potępieńczych swarów" emigracji. 1834 Wydaje "Pana Tadeusza". Żeni się z Celiną Szymanowską. 1839 Wraz z rodziną jedzie do Lozanny, gdzie będzie wykładał literaturę łacińską. Pisze kilka...