Małżeństwo jest związkiem dwojga ludzi, którzy mają żyć razem do końca swoich dni. Aby taki związek był udany, partnerzy muszą darzyć się wzajemnym szacunkiem i sympatią, lecz aby wspólnie ociągnąć szczęście mężczyzna i kobieta powinni pokochać swojego towarzysza życia. Święty Aleksy nie miał wpływu na to, z kim spędzi resztę życia, to rodzice zaaranżowali jego małżeństwo z kobietą, która ich zdaniem była dla niego odpowiednia. Przy wyborze przyszłej narzeczonej syna należało kierować się pewnymi zasadami. Brano pod uwagę przede wszystkim jej status społeczny oraz opinię, jaką cieszyła się panna. Kandydatka musiała wykazać się umiejętnościami ważnymi dla przyszłej pani domu, powinna skromnie i taktownie prezentować się przed przyszłymi teściami. Lecz często w wyborze przesądzała wartość posagu, jaką dziewczyna mogła wnieść do małżeństwa i wtedy można było pominąć ewentualny test umiejętności lub z przymrużonymi oczami spojrzeć na jej nieciekawy wygląd albo charakter. Kategorycznie zabronione jednak było, aby panienka lub ktokolwiek z jej rodziny wyznawali inną wiarę. Taka kandydatka odpadała już na samym starcie. Kawaler poznawał swoją przyszłą żonę, kiedy zapadła już decyzja o ich zaślubinach i rozpoczynano przygotowania do wesela. Związki z miłości to było raczej rzadkie zjawisko i szczęście mieli Ci, którzy trafili na partnera, do który choć częściowo spełniał ich oczekiwania. Aleksy zrezygnował ze swojej żony na rzecz umartwiania ciała. Nie był zupełnie związany z nią emocjonalnie i w związku z tym chciał, aby po jego odejściu nadal pozostała czysta, więc z szacunku do swojej małżonki nie skonsumował małżeństwa. Już inaczej ma się sprawa doboru życiowego partnera w „Żywotach człowieka poczciwego” Mikołaja Reja. Pisarz wspomina, że owszem jest większa zgoda między...