Polska obejmuje dwa duże dorzecza europejskie: Wisły (54% obszaru Polski) oraz Odry (34% obszaru Polski). Zlewiska:  ►Bałtyku (dominuje – 99,72%).  ►Morza Czarnego (0,20%).  ►Morza Północnego (0,08%). Te trzy zlewiska powodują, że mamy w Polsce dział wodny (pd. Polska – Karpaty i Sudety). Asymetria – jest to cecha charakterystyczna sieci rzecznej dopływów:  ►dorzecze Odry – 30:70 (dopływy lewe:dopływy prawe).  ►dorzecze Wisły – 27:73. Asymetria jest głównie wynikiem nachylenia terenu oraz historii rozwoju środowiska w ciągu ostatniego miliona lat (lodowce  pradoliny). Dorzecza Wisły i Odry są asymetryczne, tzn. prawa część dorzecza jest większa, posiada więcej dopływów i są one dłuższe. Asymetria wynika z nachylenia terenu Polski z południowego- wschodu w kierunku północno – zachodnim oraz równoleżnikowego przebiegu pradolin. Asymetria polskich rzek są asymetryczne w stosunku L/P = 30%/70%. Polska jest średnio zasobna w te wody. Zasobne zbiorniki wód podziemnych są powszechne w Polsce południowej (Karpaty i Sudety) oraz w sąsiedztwie głównych dolin rzecznych (Wisła, Odra). Pozostała Polska ma mało tych wód. Taka zasobność to konsekwencja rozwoju środowiska geograficznego – obszary uformowane w orogenezie alpejskiej i o odpowiednich warunkach orograficznych do gromadzenia wody są zasobne w wody podziemne. Na obszarach młodoglacjalnych – małe ilości wód podziemnych (osady luźne, piaszczyste  brak warunków). Znaczna część wód podziemnych w Polsce odpływa do Bałtyku Odpływ ten to 24,8 m3/s. Jest to wynik występowania głębokich dolin pod osadami czwartorzędowymi.