PRZEDSTAWIENIE I WYGLĄD POSTACI: Młody szlachcic, pochodzący z zacnego rodu. Jest młodzieńcem inteligentnym, ciętym w języku, umie czytać i pisać, a w ówczesnych czasach nie była to umiejętność szeroko rozpowszechniona. Piękny, przystojny młodzieniec, o delikatnej urodzie. Na balu pojawia się w masce. W ogrodzie Julii nie zakrywa twarzy, by ukochana wiedziała, kim jest zakochany w niej mężczyzna. CECHY USPOSOBIENIA: Cechuje go łagodność, opanowanie. Nigdy nie prowokuje bójek, raczej ich unika. Wyjątek stanowi pojedynek z Tybaltem, ale wtedy Romeo został postawiony w sytuacji bez wyjścia: albo on zabije Tybalta, albo Tybalt jego. Z temperamentu jest melancholikiem. Zakochany w Rosalinie ukrywa się ze swą miłością, błąka się po zagajniku w pobliżu miasta, ucieka od przyjaciół. W domu zamyka się w swoim pokoju, aż budzi to niepokój ojca: "Nastrój ów mroczne chwile zapowiada musi przyczynę zwalczyć dobra rada". Nie chce słuchać pocieszeń Benovia. Mówi o sobie jak o umarłym: "Przysięgła nigdy nie kochać, dlatego choć zmarłem, żyję, na świadectwo tego". Kilka dni później już po ślubie z Julią i po zabójstwie Tybalta będzie próbował przebić się sztyletem w celi ojca Wawrzyńca wołając: "Ojcze, powiedz mi, błagam Cię, gdzie w tym przeklętym ciele spoczywa imię, bym mógł zniszczyć ten nienawistny przybytek?" Nawet jeśli potraktujemy czyn Romea jako młodzieńczą egzaltację, bez prawdziwego zamiaru targnięcia się na życie, to możemy dojść do wniosku, że pewne cechy jego usposobienia miały wpływ na rodzaj śmierci, jaką sobie zadał. Kiedy leżał w grobowcu, przy Julii zauważył, że po śmierci wygląda ona pięknie: ma czerwone (nie sine ) usta i różowe policzki. Może gdyby nie jego pragnienie tragedii, do tragedii by nie doszło? CECHY CHARAKTERU: Ojciec Wawrzyniec powiedział mu wprost: "Łzy twe niewieście są, a dzikie czyny mówią, że jesteś nierozumną bestią", przez "dzikie...