Obraz niepodległej Polski wpisany w „Przedwiośnie” Stefana Żeromskiego to wizerunek nędznego kraju rozsadzonego przez społeczne napięcia. W kraju nasilało się wewnętrzne rozbicie polityczne, stale zmieniały się nieporadne rządy, pogarszało się położenie gospodarcze kraju, rosło bezrobocie oraz społeczne niezadowolenie. Pogłębiający się w kraju chaos sprzyjał rozwojowi komunistycznych idei. W tych niezwykle trudnych dla Polski chwilach Stefan Żeromski stara się uwidocznić czytelnikowi spory o znaczenie patriotyzmu i kształt przyszłej Polski toczone głównie pomiędzy komunistami a elitami rządzącymi II Rzeczpospolitą. Aby zinterpretować podany fragment powieści należy, choć pokrótce przedstawić bohaterów, których on dotyczy. Otóż Cezary Baryka to syn Seweryna Baryki. W podanym fragmencie to już około dwudziestoletni młodzieniec, który osierocony przez rodziców podjął studia w Warszawie na kierunku medycznym. Cezary to również bohaterski uczestnik wojny z bolszewikami. Jego poglądy polityczne w czasie trwania utworu ulegają zmianie, choć wciąż możemy mówić o jego nastawieniu prokomunistycznym. Poglądy te były ukształtowane przede wszystkim wcześniej już wspomnianym udziałem w wojnie polsko-bolszewickiej, ale także tragicznymi losami jego rodziny, która padła ofiarą „rewolucji październikowej”. Nie można zapomnieć, iż był protegowanym Szymona Gajowca, wysokiego urzędnika w Ministerstwie Skarbu, który w czasach młodości był zakochany w matce Cezarego – Jadwidze z Dąbrowskich Baryce. Szymon Gajowiec to ponadto postać reprezentująca w utworze rządową koncepcję reform. Ostatnią już postacią, o której mowa w przytoczonym fragmencie jest Antoni Lulek. Był to kolega Cezarego Baryki, student prawa, człowiek chorowity i słaby. Pomimo fizycznej słabości był osobą niezwykle prężną, znał kilka języków, był bardzo oczytany. Wszystkie swoje zalety i umiejętności podporządkował jednemu celowi – szerzeniu komunistycznych idei. Był również człowiekiem o mocnym charakterze i znacznej zaradności, dzięki czemu sprawdził się w roli komunistycznego agitatora, doktrynera i demagoga. Zauważam, iż w podanym fragmencie ścierają się dwa poglądy na temat patriotyzmu. Dwa różne zdania na ten niezwykle ważny temat mają Cezary Baryka i Antoni Lulek. Otóż Cezary Baryka pomimo widocznego, prokomunistycznego nastawienia był człowiekiem, który głęboko przeżył wydarzenia związane z udziałem w wojnie polsko – bolszewickiej. W trakcie kampanii wojennej był świadkiem wielu niegodziwości, krzywd wyrządzonych narodowi polskiemu. Widok „porabowanych bibliotek”, „porozbijanych dzieł sztuki” dał...