Jacek Soplica jest jednym z głównych bohaterów epopei „Pan Tadeusz” autorstwa Adama Mickiewicza. Był on biednym, litewskich szlachcicem, a także ojcem Tadeusza oraz bratem Sędziego Soplicy, właściciela Soplicowa. Młody Soplica był bardzo towarzyski, porywczy, gwałtowny i kłótliwy. Miał on jednak duże powodzenie u kobiet. Często bywał na dworach, ponieważ miał bardzo duże poważanie wśród szlachty w województwie, która darzyła go wielką sympatią. Właśnie z tego powodu Stolnik Horeszko szczególnie ubiegał się o względy Soplicy, zapraszając go na sejmiki. Jacek w tym czasie zakochał się z wzajemnością w córce Stolnika – Ewie. Jednak Horeszko oddał swoją córkę bogatemu kasztelanowi. Bardzo zmieniło to życie Jacka, nie mogąc znieść rozłąki z Ewą, ożenił się ubogą szlachcianką, której wcale nie kochał. Później popadł w nałóg pijaństwa. Wkrótce potem zmarła jego żona, osieracając Tadeusza. Jacek nie przestał kochać Ewy i często krążył obok zamku Horeszków, w którym mieszkała. Kiedyś przypadkowo trafił na moment, w którym zamek Stolnika atakowali Moskale. Żądny zemsty Soplica, zabił Stolnika. Został wtedy uznany sojusznikiem moskali i posądzony o zdradę narodu polskiego, skutkiem, czego musiał uciekać z kraju. Chcąc odpokutować swoje winy, Jacek wstąpił do zakonu Bernardynów i przyjął imię – Robak. Od tej pory całkowicie zmienił swoje cechy, stał się...