Bezpieczeństwo, jako przedmiot zainteresowania filozofii.

Bezpieczeństwo według piramidy potrzeb A. Maslowa jest jedną z podstawowych potrzeb człowieka. Więc od wieków filozofowie, uczeni oraz ludzie odpowiedzialni za masy społeczne, zaczęli się zastanawiać nad istotą bezpieczeństwa oraz jak je zapewnić społeczeństwu. Słowo bezpieczeństwo pochodzi od łacińskiego słowa securitas co oznacza brak zagrożenia. Wyróżniamy kilka typów bezpieczeństwa: militarne, ekonomiczne, społeczne, polityczne, kulturowe, energetyczne, publiczne, narodowe, międzynarodowe itd. Wszystkie te typy bezpieczeństwa łączy jedno, brak zagrożenia oraz stabilność. Bezpieczeństwo ma istotne znaczenie w rozwoju ludzkości, ponieważ gdy człowiek nie czuje się bezpieczny to za wszelką cenę będzie dążył do zapewnienia sobie bezpieczeństwa, aby móc się dalej rozwijać. To ciekawe stwierdzenie jest przeciwieństwem stwierdzenia ze wojna napędza gospodarkę, które to tak często dzisiaj słyszymy.

Jednak bezpieczeństwo, jako myśl filozoficzna musi być brana pod uwagę, jako wartość według M. Rokeach bezpieczeństwo możemy śmiało postawić obok takich wartości jak wolność, zdrowie, przyjaźń czy miłość. Koncepcja Maslowa mówi o tym ze bezpieczeństwo jest jedną z potrzeb i trzeba ją zaspokoić zanim zaczniemy realizować potrzeby wyższego rzędu.

Nauką bliskiego kontaktu z filozofią bezpieczeństwa są badania nad wojną i pokojem. Nauka ta bada powstawanie konfliktów oraz pokoju. W ramach badań nad pokojem zarysowały się dwa nurty: irenologicze, czyli zjawisko pokoju jego istota i konsekwencje oraz palemologiczne skupia się na zjawisku wojny. Filozofia bezpieczeństwa powinna korzystać z obu podejść a nawet je przekraczać. Wiele filozofów rozwodziła się nad tym, jakie jest miejsce bezpieczeństwa w hierarchii wartości, jakie są stosunki obywatel-państwo, jaki ustrój państwowy jest najlepszy i w jakich okolicznościach jest dopuszczalna wojna.

Platon uważa natomiast, że dobry władca będzie zawsze starał się nie dopuścić do wojny oraz do jej jak najszybszego zakończenia nie poprzez całkowite rozgromienie przeciwnika, ale poprzez rozejm oraz, ze Państwo powinno dbać o obywateli zdatnych do wojny, nie powinno się tez budować murów wokół miasta, ponieważ wzbudza to zbyt duże poczucie bezpieczeństwa obywateli, przez co stają się oni leniwi i niezdolni do walki. Platon uznaje ze młodzież obojga płci powinna uczyć się strzelania z łuku, walki w ciężkim i lekkim uzbrojeniu oraz jazdy konnej. Platon uważa ze najlepszym sposobem na zapewnienie bezpieczeństwa jest podbój.

Natomiast Arystoteles uraza odwrotnie trzeba miasta wyposażać w mury uliczki budować nie w postaci linii prostej a nie regularnie, świetną opcja jest tez posiadanie regularnej armii oraz floty, co powodować może odstraszenie napastnika. Powinno się tez rozwijać technikę obronną. Rozwodzi się także nad instytucjami państwowymi, które mają za zadanie pilnować porządku w mieście zajmować się sprawą poboru i przydziału nowych żołnierzy. Arystoteles uważa ze lepiej odstraszyć przeciwnika lub się przed nim bronić.

Epikur pisze: „ Po to, aby czuć się bezpiecznym wśród ludzi, podstawą naturalną jest uważać za dobro to wszystko, co do tego prowadzi”. Interpretować to można, jako nawoływanie do tego, aby zrobić wszystko, co możliwe do zapewnienia przyjaźni między ludzkiej, bo to zapewnić bezpieczeństwo. A jeśli z kimś nie da się nawiązać przyjaznych stosunków należy pozostać życzliwym i nie nawiązywać żadnej współpracy. Bezpieczeństwo może też zapewnić siła i bogactwo, ale nie z takim samym gwarantem, co przyjaźń.

Koncepcja Św. Augustyna opiera się na braku poszanowania dla bezpieczeństwa ziemskiego Św. Augustyn wieży, że Królestwo niebieskie zapewni wszystkim chrześcijanom ład i pokój a niewierzący będą potępienie na wiecznej wojnie. Tak, więc zagadnienie wojny i pokoju ma tu wymiar głównie sakralny.

Machiavelli uważa, ze bezpieczeństwo może zapewnić jedynie armia z królem, księciem na czele, która może zapewnić autonomię państwa oraz odpierać ataki wrogów. Armia ta powinna być samodzielna niekorzystająca z wojsk pomocniczych czy najemników. Zgadza się też z Arystotelesem, który mówił o dobrze ufortyfikowanych miastach, które trudno zdobyć gdzie lud może żyć bezpiecznie. Dobre sprawiedliwe prawo może także zapewnić bezpieczeństwo.

Bezpieczeństwo nie jest wartością daną raz na zawsze trzeba go strzec i bronić, dlatego dziś w większości państw na świecie posiadamy takie służby jak: Policje, Wojsko, Straż Pożarną, które stoją na straży naszego bezpieczeństwa oraz w każdej chwili są gotowe o nie walczyć.