GRANICA" Zofii Nałkowskiej to powieść psychologiczna powstała w dwudziestoleciu międzywojennym. Autorka w powieści próbuje odkryć jaka jest prawda o ludzkich czynach , ukazuje nam losy bohaterów i ocenia ich postępowania z różnych punktów widzenia. W podanych fragmentach przedstawiony został ż obraz Justyny i jej związku z Zenonem w oczach poszczególnych bohaterów książki. Zenon Ziembiewicz jest centralną postacią powieści , niezwykle skomplikowaną i niejednoznaczną. Ziembiewicz już od czasów młodzieńczych postanowił, iż za wszelką cenę nie będzie taki, jak jego ojciec jednak podświadomie powielał boleborzański schemat, nie panując na swą sferą biologiczną – instynktami i popędami. Justyna była osobą otwartą, delikatną, spokojną i prostoduszną. W miłości była zdolna do uczuć szczerych i bezgranicznych, o czym zapewniała młodego Ziembiewicza: „dla ciebie Zenon ja poszłabym nie wiem na jakie męki, nic mi nie strach, o nic nie dbam”. Życie na wsi, praca przy haftowaniu i wrodzona wrażliwość sprawiły, że Bogutówna nie była przygotowana do trudów życia w mieście. Justyna w oczach matki Zenona to atrakcyjna kobieta pełna wdzięku i zalet. Ziembiewiczowa podkreślając jej zalety próbuje połączyć Zenona z Justyną zachęcając do romansu. Matka Zenona nie dostrzega u dziewczyny gminnego pochodzenia. Widzi w niej idealny materiał na żonę syna. Fragment drugi przedstawia stosunek samego Zenona do jego jego związku z Justyna. Zenon swój związek z Justyną nie traktuje poważnie. Na poczatku widzi w dziwczynie tylko służącą. z upływem czasu Justyna staję się jego kochanką a zarazem obowiązkiem. . Zenon rozumie ze powtórzył bledy ojca wdając się w romans ze służącą, zdradzając tym Elzbiete. Jednak tłumaczy się sam przed soba ze ta sytuacja była pomocna dla dziewczyny, która los okrutnie doświadczył kiedy to zmarła jej matka i straciła pracę. Ziembiewicz zachowuje się nieodpowiedzialnie gdyż bawi się uczuciami Justyny. Fragment trzeci to próba usprawiedliwienia się Zenona przed Elżbietą, Ziembiewicz nie potrafi...