Zakończenie I wojny światowej i odzyskanie niepodległości przez Polskę w 1918 roku rozpoczęły okres w dwudziestoleciu międzywojennym. Zakończenie przypada na wybuch II wojny światowej w 1939 .Jest to okres w literaturze i kulturze XX wieku. Początkowe dekady XX wieku to czas wszelakich rewolucji. Rewolucje te nastąpiły w nauce, technice, psychologii, sztukach plastycznych, literaturze, obyczajowości – czyli w niemal w wszystkich dziedzinach życia. Nigdy przedtem i nigdy potem nie zdarzył się w polskiej kulturze tak rozwinąć literaturę . Lata 1918-1939 były w dziejach naszej kultury wyjątkiem. W tym okresie historia dała nam odpocząć od trudnych i bolesnych chwil lecz nie na długo. Dla literatury roku między wojennego największą korzyścią była. Literatura potrzebowała rewolucji, by dotrzymać kroku światu. Świat pragnął rewolucji, by dotrzymać kroku swoim marzeniom. Literatura zaczęła więc brać przykład z rewolucji, wierząc, że rewolucja urzeczywistni ideały literatury. W tym okresie ludzie mieli możliwości powszechnego dostępu do dóbr kultury: książek, czasopism, filmów, przedstawień teatralnych, doprowadziło to do rozpowszechnienia kultury popularnej, adresowanej do dużego grona ludzi, a także powstania nowych form kultury – taniej, łatwo dostępnej książki; czasopisma popularnego; kabaretu i teatrzyku rewiowego jako teatru dla wszystkich; kinowego filmu fabularnego, muzyki popularnej, rozpowszechnianej przez radio. Odzyskanie przez Polskę niepodległości wpłynęło w istotny sposób na dalszy rozwój teatru, zwłaszcza w stolicy. W 1924 roku przywrócono nazwę dla Teatru Rozmaitości na nazwę Teatr Narodowy. „Szalone lata dwudzieste”, bo tak trzeba je nazwać, kojarzą się zazwyczaj z beztroską zabawą, fascynacją nowinkami technicznymi, wynalazkami, swoboda obyczajową. Nowoczesny człowiek tej epoki korzysta z dobrodziejstw cywilizacji, podróżuje samochodem, słucha radia, tańczy przy mechanicznie odtwarzanej muzyce, słucha jazzu, przesiaduje w kawiarniach, chodzi do kina. Dzięki odzyskaniu niepodległości doczekaliśmy się form życia literackiego. W 1920 roku powstał Związek Zawodowy Literatów Polskich, a w 1926 uchwalono ustawę o prawie autorskim. Kształtowały się ugrupowania artystyczne . Niewątpliwie, jeżeli chodzi o literaturę w dwudziestoleciu, to należy wspomnieć o Nagrodzie Nobla dla Władysława Reymonta z 1924 roku za powieść obyczajową „Chłopi”, ukazującą zwyczajne życie wsi polskiej. Od stycznia 1914 roku do września 1939 ukazywały się w Warszawie „Wiadomości Literackie”, które były najważniejszym w ówczesnych czasach tygodnikiem kulturalno-społecznym....