Poczucie bezpieczeństwa jest jedną z najważniejszych potrzeb egzystencjalnych człowieka. Jego chroniczny brak powodować może nie tylko wzmożony niepokój jednostek, lecz również naruszenie spokoju strukturalnego, hamowanie rozwoju i dążenia do samorealizacji. Istnieje również wiele rodzajów bezpieczeństwa, a wśród nich narodowe, wewnętrzne i zewnętrzne, a także militarne, ekonomiczne, ekologiczne, społeczne czy kulturowe. Nie można też jednoznaczne odpowiedzieć który rodzaj bezpieczeństwa jest najważniejszy. Zależy to bowiem od zajmowanego stanowiska. W mojej pracy postaram się rozważyć problem bezpieczeństwa z perspektywy filozofii. Temat bezpieczeństwa był w filozofii poruszany wielokrotnie, a jego historyczne początki uważane są za nierozerwalne z współczesnymi poglądami na ten temat. Jest tak dlatego, gdyż poglądy filozoficzne są ponadczasowe i – w przeciwieństwie do naukowych – nie wychodzą z użycia. Z dorobku Platona, Arystotelesa czy Sokratesa możemy czerpać garściami, a jego treść nigdy się nie dezaktualizuje. Na samym początku wspomnieć należy jednak o filozofii Friedricha Nietzschego, niemieckojęzycznego filozofa i filologa, który odrzuca niemal wszystkie wartości w imię wyższości życia, a tym samym zamyka pewien etap w dotychczasowej historii filozofii. Stawia on psychologię jako naukę nadrzędną do filozofii. Na szczególną uwagę zasługuje tutaj fakt, że Nietzsche odrzuca bezpieczeństwo jako wartość i wręcz nawołuje: „Budujcie swe miasta na Wezuwiuszu! Wysyłajcie swe statki na niezbadane morza! (…)”. Z kolei stanowisko nazywane sokratycznym lub sokratejskim zakłada poddanie się porządkowi moralnemu, uznanie, że człowiek jest odkrywcą wartości, nie ich twórcą. Dodatkowo Sokrates zaznacza, że człowiek ma za zadanie poszukiwanie prawdy i nie wolno mu odrzucić nikogo, kto chce pomóc w jej odnalezieniu. Należy więc odpowiedzieć sobie na pytanie: czy filozofia Nietzschego i Sokratesa jest aż tak rozbieżna? W dużej mierze z pewnością tak, jednak w stanowiskach obu filozofów istnieje wspólny pierwiastek, a mianowicie podejście do bezpieczeństwa. Dla żadnego z nich nie jest ono wartością nadrzędną i dominującą. Żadnemu z nich nie zależy na bezproblemowemu życiu, lecz na tym, by było ono dobre, choć słowo „dobre” każdy z nich pojmuje w inny sposób. Biorąc pod uwagę filozoficzne podejście do problemu bezpieczeństwa Nietzschego i Sokratesa wypadałoby zawiesić przekonanie, że bezpieczeństwo jest jedną z niezbędnych wartości dla prawidłowego funkcjonowania człowieka. Należy więc rozpatrzyć ten problem pod kątem metafizycznym. Filozofia zbliżona do...