Odkrycia geograficzne na przełomie XV i XVI w bezapelacyjnie były punktem zwrotnym w dziejach Europy i Świata. Wpłynęły one na świadomość i kulturę ludności, ponieważ dotychczas ich znajomość świata ograniczała się do terenów Europy, Afryki i w znacznie mniejszym stopniu Azji, którą znali przez kupców i dyplomatów.Do XV w. Europejczycy pływali po M. Śródziemnym i wzdłuż wybrzeży kontynentu europejskiego. Po tym okresie Portgulaczycy wprowadzili wiele innowacji technicznych, które umożliwiły dalekie wyprawy. Z pewnością można do nich zaliczyć karawele, czyli szybsze i sprawniejsze statki, astrolabium i busolę, które pozwoliły na zlokalizowanie kierunku rejsu. Najbardziej oczywistą przyczyną odkryć nowych lądów była ludzka ciekawość. Ludzie zdawali sobie sprawę z tego, iż nie posiadają jeszcze zbyt obszernej wiedzy geograficznej i pragnąc ją poszerzyć, wyruszali w nieznane. Śmiałkowie, którzy podjęli się tego niebezpiecznego wyzwania liczyli, że dzięki odkryciom zdobędą sławę i bogactwo. Inni z kolei pragnęli przeżyć niecodzienne przyggody, nawrócić pogan na chrześcijaństwo. Dla przestępców była to doskonała ucieczka przed karą. Prekursorami odkryć byli Portgulaczycy. Do odkryć geograficznych pchnął ich kryzys w państwie, który nastąpił po zakończeniu walk z Maurami. Podboje były źródłem utrzymania rycerstwa, ucierpiała także feudalna warstwa społeczeństwa przez dziedziczenie majątku przez najstarszego syna, co zmuszało jego braci do szukania innych źródeł utrzymania, więc wyruszono na wyprawy morskie. Odkrycia popierał Henryk Żeglarz - książę portugalski, który uważał, że mogą one zwiększyć dochody pogrążonego w kryzysie państwa. Terenem ekspansji były północne i zachodnie wybrzeża Afryki. Obrali ten kierunek, ponieważ liczyli na zdobycie cennych kruszców, złota i srebra, których Europejczykom brakowało a były środkiem płatniczym w handlu. Priorytetem było również odnalezienie nowej drogi do bogatej w luksusowe towary Indii czy Chin, ponieważ dotychczasowy szlak i tereny Azji Mniejszej zostały opanowane w 1453 r przez Turkow Osmańskich. Narzucili oni wysokie cła, przez które handel był zbyt kosztowny. Pod opieką Żeglarza znajdował się Bartolomeu Diaz, który dotarł w 1488 r do Przylądka Dobrej Nadziei. Nie można zapomnieć o Vasco Da Gamie czy też Alfonsie D'Albuquerqua, którzy odnalezli porządaną wschodnią drogę do Indii w roku ok. 1499. Kolejnym państwem, które rozpoczęło wyprawy była Hiszpania, również obciążona finansowo po wojnach z Arabami. Jej władcy tj. Izabela Kastylijska i Ferdynand Aragoński sfinansowali wyprawę do Indii Krzysztofa Kolumba,...