Obraz przedstawia Prometeusza skutego w kajdany i siedzącego na skałach w towarzystwie sępów. Prometeusz spogląda w dal, prawdopodobniw oczekując na ratunek. Nie jest jednak przerażony, ale spokojnie czeka na to, co ma się wydarzyć.

Sęp siedzący obok Prometeusza na skale trzyma dziób w pobliżu jego boku, co nawiązuje do mitu o Prometeuszu, któremu ptak każdego dnia wydziobywał wątrobę.

Prometeusz jest największą postacią na obrazie, co nadaje mu znaczenie najważniejszego bohatera. Ognik nad głową boga ukazuje istotę jego grzechu- tego, że oddał boski ogień ludziom.

Góry , wśród których znajduje się bóg mają podkreślić niemożność samodzielnego wydostania się z potrzasku, w jakim znajduje bohater.