Tematem moich rozważań jest następujący problem: czy Jan Kochanowski, wybitny polski poeta z epoki renesansu, był poetą anachronicznym czy współczesnym? Pomimo tego, że żył 500 lat temu, uważam, iż był on poetą współczesnym.

Jan Kochanowski w swoich utworach porusza problemy, które dotykały ludzi od średniowiecza po czasy współczesne. Szczególną uwagę zwraca na to, iż człowiek nie potrafi docenić tego, co posiada. We fraszce „Na zdrowie” autor traktuje o tym, iż zdrowie jest ważniejsze od młodości, dóbr materialnych, urody czy władzy. Niestety ludzie potrafią je docenić dopiero wówczas, gdy je stracą. Również w swoim utworze pt. „O żywocie ludzkim” poeta porusza niezwykle istotny problem, jakim jest ulotność i przemijalność ludzkiego życia.

Jan Kochanowski w swoich fraszkach przedstawia wartości, które były ważne nie tylko w jego czasach, ale także w naszych. W utworze „Na lipę” uświadamia nam, iż natura, przyroda jest bardzo ważna w życiu człowieka, należy o nią dbać i szanować ją. Natomiast we fraszce „Na dom w Czarnolesie” autor opisuje swoje życie tak, jak gdyby było ono rajem. Prosi Boga, aby Ten pozwolił mu żyć skromnie, acz szczęśliwie. Chce także przeżyć swoje życie w taki sposób, by móc o sobie powiedzieć, iż był człowiekiem prawym. Podkreśla, że w życiu nie jest ważne, czy ma się dużo pieniędzy, ale to, jakim jest się człowiekiem, oraz że najważniejsze jest zdrowie naszej rodziny i nas samych.

Jan Kochanowski tworzył poezję ponadczasową – do dziś ludzie z przyjemnością sięgają do jego utworów, również są one przerabiane przez uczniów na lekcjach języka polskiego. Opisywał uczucia uniwersalne, niezmienne od wieków; jego fraszka "O miłości" jest ostrzeżeniem, iż przed drzemiącym w sercu uczuciem nie można uciec, natomiast utwór „Raki” w zabawny sposób przedstawia kobietę, jej ideał oraz przysłowiową „drugą stronę medalu”.

Jan Kochanowski z pewnością nie był poetą anachronicznym, a co za tym idzie - przestarzałym. Kolejne pokolenia czytają i będą czytać jego utwory, wyciągać wnioski z ich analizy i starać się żyć tak, jak radzi.