Spór pokoleniowy Spór klasyków z romantykami był sporem pokoleniowym. Pokolenie starsze opowiadało się za klasycyzmem. Młodsze, w kwestiach światopoglądowych poza cechami racjonalnymi i empirycznymi popierało także uczucia i emocje. Wiązało się to z dążeniami wolnościowymi i demokratycznymi. Był to spór nie tylko o sprawy estetyczne ale i światopoglądowe oraz polityczne. Polemika ta miała charakter czysto teoretyczny. T wórcy byli podzieleni do czasu wydania "Ballad i romansów" Adama Mickiewicza. Poezja powinna być oryginalna, rozwijać ducha chrystianizmu i rycerstwa, być śmiała w swych dokonaniach, nie krępowana prawidłami. Ballada "Romantyczność" Adama Mickiewicza jako manifest:Za datę początkową polskiego romantyzmu historycy literatury uznają rok 1822, kiedy to ukazuje się w Wilnie pierwszy tom "Poezji" Adama Mickiewicza, zawierający głośne "Ballady i romanse". Oczywiście pierwsze polemiki dotyczące nowego oblicza literatury, podobnie jak i dzieła romantyzmu europejskiego, który na zachodzie osiąga już w tym czasie postać dojrzałą, pojawiają się w Polsce wcześniej, ale dopiero ten tomik staje się sztandarowym manifestem nowego pokolenia krajowych twórców. Decydują o tym przede wszystkim przedmowa "O poezji romantycznej" oraz słynna ballada "Romantyczność", która jest przeniesieniem założeń teoretycznych na pole praktyki poetyckiej. Znamienny jest już sam wybór gatunku. Trzeba pamiętać, że do tej pory ballada, choć ma bogatą historię, zaliczana była do twórczości ludowej, której przypisywano zdecydowanie niższą rangę artystyczną. Dopiero romantyzm wynosi ten gatunek "na wyżyny" poezji, zapoczątkowując bujny jego rozwój i niesamowitą popularność. Romantyczne gatunki literackie: Ballada - gatunek charakterystyczny dla wczesnej fazy romantyzmu. Jego początki sięgają epickich pieśni ludowych, ale artystyczną formę ballady stworzyli niemieccy romantycy. W Polsce zadomowił a się dzięki przekładom J. U. Niemcewicza. Natomiast jest polski wzorzec to dzieło Adama ickiewicza.Ballada cechowała się: epicką narracją połączoną lirycznym komentarzem i dramatycznymi dialogami. Fabuła często zaczerpnięta jest z podań i historii ludowych, wysterują postacie fantastyczne, na tle tajemniczej i posępnej scenerii. Bohaterem tych wierszy często jest prosty człowiek, plebejusz, skonfrontowany z zagadkowymi, irracjonalnymi wydarzeniami. Ballada była gatunkiem, który bardzo dobrze wyrażał głos epoki. Po Mickiewiczu ballady zaczęli pisać pisarze: Ignacy Chodźko, Stefan Witwicki, Antoni Edward Odyniec. Romantyczna ballada wzbogacona elementami realistycznymi i społecznymi...