Demokracja ateńska była pierwowzorem do demokracji współczesnej, którą opisał i przedstawił francuski myśliciel oraz zwolennik liberalnej demokracji, Alexis de Tocqueville. Uważał on, że demokracja nie jest szkodliwa tylko wtedy, gdy nie zagraża wolności i autonomii jednostki. Zaczątki demokracji w Ameryce sięgają 1607 r., kiedy to na skutek dużych ruchów emigracyjnych powstała Nowa Anglia. Ameryka jest jedynym krajem, w którym wprowadzenie demokracji odbyło się bezkonfliktowo i poprzez naturalny rozwój społeczeństwa. Każdy Europejczyk, który przybył na wybrzeże Nowego Świata, przywoził dobrze wykształcone cechy swojego narodowego charakteru, a także przenosił swoją cywilizację, poglądy, obyczaje i prawa. Emigranci, którzy przybywali do Ameryki i tworzyli Nową Anglie różnili się między sobą, ponieważ pochodzili z różnych krajów, nosili odmienne cele, kulturę i odmienne zasady. Pierwszą i najważniejsza rzeczą, która ich połączyła był wspólny język, przez co stali się dziećmi jednego narodu, w związku z czym mogli uczestniczyć w życiu publicznym państwa, do którego przybyli oraz je kształtować. Przybysze, którzy tworzyli Nową Anglie mieli już ukształtowane poglądy przez to, że często uczestniczyli w walkach religijnych, które w Europie odbywały się z dużym nasileniem. Spowodowało to, że byli oni zahartowani, surowi i oświeceni, a wszystko to przenosili na teren swojej nowej ojczyzny. W Nowej Anglii bardzo szybko uznano wpływ ludu na sprawy publiczne, tworzenie prawa, czy prawo wyborcze bez ograniczeń, wolność osobistą. Ponadto powstał sąd przysięgłych, przez co prawo mogło być egzekwowane. Emigranci, którzy przybywali do Nowej Anglii byli to najczęściej ludzie dobrze usytułowani, którzy do nowego świata nie przybywali po to, aby poprawić swą sytuacje majątkową. Przybysze, którzy osiedlili się w Nowej Anglii w swej poprzedniej ojczyźnie należeli do klas zamożniejszych, co spowodowało, że na ziemi amerykańskiej stworzyli oni społeczeństwo bez wielkich panów i bez ludu, oraz właściwie bez biednych i bogatych. Pierwszą konstytucją Nowej Anglii jest Kodeks prawny stanu Connecticut z roku 1650. Szeroko uwypuklone zostały w nim sprawy publiczne, prawo wyborcze nieograniczone cenzusem majątkowym, odpowiedzialność wykonawców władzy, wolność osobista i sąd przysięgłych. Wszystko to zostało przyjęte bez sporów i sprzeciwów. Obywatel zyskał prawo wyborcze, przez co rozwijała się niezależność gmin w duchu religii i wolności amerykańskiej. Duża część przepisów prawa karnego była zaczerpnięta z Pisma Świętego, przez co starano się stworzyć szeroko rozumianą równość...