Achilles i Hektor , to dwaj główni bohaterowie ‘Iliady” Homera ,powstałej w starożytności na przełomie IX i VIII wieku. Epos ten składa się z dwudziestu czterech pieśni opisujących ostatnie czterdzieści dni, trwającej dziesięć lat wojny pomiędzy Trojanami i Grekami. Czytając historię wojny trojańskiej poznajemy Achillesa i Hektora, na pierwszy rzut oka wydają nam się bardzo podobni, lecz później okazuje się, że mają również wiele cech, którymi się różnią. W moim wypracowaniu przyjmuję tezę, że Achilles i Hektor różnią się od siebie pomimo wielu podobieństw.

Pierwszą postacią jaką przedstawię jest Hektor, syn króla Priama i Hekabe. Mąż Andromachy i brat Parysa. Jest silnym mężczyzną o wybitnie męskich rysach twarzy oraz atletycznej budowie ciała "Pierwszy rzekł Hektor potężny, o hełmie wiejącym kitami...". Hektor doskonale realizuje archetyp antycznego herosa, cechują go honor i odwaga. Przedstawia się go również jako wspaniałego męża i ojca. Hektor jest dzielnym rycerzem, który wykazuje się wielką odwagą oraz nie poddaje się emocjom i doskonale potrafi panować nad swoimi umiejętnościami pomimo strachu. Cechuje go szlachetność i patriotyzm, kocha swój lud i staje w jego obronie chociaż wie, że przegra walkę z Achillesem - jego przeciwnikiem. Pomimo tego, że jest nieugięty i bezlitosny w walce, również pokazuje swoją wrażliwość i czułość, szczególnie dla swojej rodziny, widać to gdy żegna się ze swoją żoną Andromachą i ich synem. Hektor jest zdecydowanie bardziej opanowany od swojego wroga, stara się postępować rozważnie i opanowywać gniew i nienawiść do wrogów. Wiedział co grozi mu podczas walki z greckim wojownikiem - Achillesem, lecz postanowił walczyć z nim pomimo strachu i świadomości, że czeka go śmierć. Staje do walki w momencie gdy został sam, a reszta żołnierzy uciekła do miasta. Mimo tego, że był bardzo przywiązany do swojej rodziny, wyrzekł się swojego szczęścia i stanął do walki by wypełnić obowiązek rycerski oraz patriotyczny, nie walczył jak Achilles - dla sławy. W momencie gdy staje do walki z Achillesem pokazuje swoją odwagę "Synu Peleusa, już dłużej nie będę przed tobą uciekał... Lecz teraz serce mi każe stanąć i zetrzeć się z tobą. Zwyciężę ciebie lubi zginę... " . Jego szlachetność rycerską widać gdy prosi o to by w razie jego śmierci w pojedynku Achilles oddał jego ciało rodzinie "A zwłoki oddam z powrotem Achajom; ty ze mną uczyń to samo", lecz gdy jego przeciwnik mu odmawia rodzi się w nim gniew do jego wroga "Na twą zaklinam Cię duszę, kolana i twoich rodziców... Niechaj powróci me ciało do domu i niech je Trojanie oraz Trojanki na stosie złożą i spalą po śmierci". Jego ostatnie słowa były skierowane prosto do Achillesa, powiedział że ma żelazne serce ponieważ jest zimny w stosunku do niego i nie ma szacunku do jego ciała. Ostrzega go również przed bogami, by bał się, że w końcu i na niego się pogniewają i on również umrze. Hektor jest mężny i szlachetny do swoich ostatnich chwil, w których chciał ujrzeć w Achillesie szlachetnego i honorowego rycerza lecz niestety to się nie udaje ponieważ Achilles odmawia jego prośbom. Po śmierci Hektora Achilles postąpił okrutnie z ciałem poległego rycerza, przywiązując je do rydwanu i ciągając je po ziemi. Śmierć Hektora była honorowa, do samego końca walczył chociaż wiedział, że przegra.

Drugą postacią, wręcz przeciwieństwem Hektora jest Achilles - grecki wojownik, syn Peleusa i Tetydy. Achilles jest wyjątkowym herosem, gdy był mały jego matka Tetyda kąpała go w Styksie, by był odporny na rany, lecz podczas zanurzania małego Achillesa matka trzymała go za piętę i dlatego pięta jako jedyna część ciała młodego wojownika była podatna na ciosy. Jego twarz jest delikatna, wręcz dziewczęca, za to sylwetkę miał potężną, rozbudowaną. Jego wygląd twarzy był przeciwieństwem charakteru. Achilles nie znał uczucia litości dla swoich wrogów, był okrutny oraz jak stwierdził Hektor podczas umierania, ma żelazne serce. Wojownik ten już od dzieciństwa pragnął sławy, lecz w walce z Hektorem nie kierowała nim tylko chęć sławy i uznania, ale gniew i nienawiść do Hektora za to, że zabił jego przyjaciela - Patroklesa. Dla Achillesa jego duma była ważniejsza niż swój naród, chciał pokazać grekom jak bardzo jest dla nich ważny, i że nie wygrają bez niego. Oczekiwał wielkiego uznania oraz sławy wśród swoich rodaków. Jedyne co skłoniło do stanięcia w walce z Hektorem była śmierć jego przyjaciela, gdyby nie to, Achilles oddałby swój naród na porażkę by widzieli, jacy są bez niego nieporadni. Achilles miał również pozytywne cechy, takie jak miłość do swoich bliskich; płacze gdy Agamemnon zabiera mu jego kochankę, którą kochał - Bryzidę. Jego wrażliwość również widać przy stracie jego najdroższego przyjaciela - Patroklesa. Lecz jego pozytywne strony nie przewyższają jego egoizmu, chęci sławy i nienawiści do innych. Podczas walki z Hektorem, nie ma żadnego szacunku dla swojego przeciwnika "Głupcze... Sępy i psy cię rozszarpią ku twojej hańbie...", "Psie, Ty mi moich rodziców ani mych kolan nie tykaj!... aby w kawały Cię porąbać i żywcem żreć za to, coś mi uczynił!". Achilles jest pełen wrogości i nienawiści dla swojego wroga, jest również okrutny ponieważ bezcześci ciało zmarłego Hektora, nie chce oddać ciała rodzinie wroga. Wojownik ten nie jest prawdziwym rycerzem, liczy tylko na chwałę, nie walczy honorowo i szlachetnie jak jego przeciwnik, który ma dla niego szacunek i do samego końca walczy dla swojej ojczyzny. Po zabiciu Hektora, Achilles mówi do niego "Zdychaj! A ja swój los przyjmę wtedy, gdy Dzeus postanowi i nieśmiertelni bogowie kres mego życia wyznaczą". Achilles chce jak najbardziej się wywyższyć i pokazać swoje zwycięstwo przywiązując ciało martwego Hektora do rydwanu i ciągając go po ziemi. Gdy król Priam przyszedł do namiotu Achillesa prosić o wydanie zwłok zmarłego Hektora, wojownik wzrusza się cierpieniem starca i oddaje mu ciało poległego syna. Lecz to nie zmienia faktu, że Achilles odnosi się do wrogów bez szacunku, niehonorowo i nienawistnie.

Trudno porównać i ocenić te dwie postacie, można je obie uznać za postaci tragiczne. Hektor stając do walki z Achillesem był świadomy swojej klęski, aby pokazać swoją szlachetność i honor musi stanąć do walki. Achillesem również kieruje pewne fatum, stracił Bryzeidę oraz swojego przyjaciela Patroklesa lecz również chce pokazać swoją wyższość. Ostatecznie Achilles również ginie trafiony strząłą w piętę. Oboje nie byli ideałami, aczkolwiek Hektor był jemu bliższy. Pomimo wielu zbieżnych cech, moim zdaniem bardziej się różnili. Hektor - prawdziwy rycerz, kierujący się szlachetnością, honorem, potrafiący wyrzec się swojego szczęścia i staje w obronie swojego narodu. Achilles - wojownik kierujący się nienawiścią, wrogością, oraz chęcią chwały i uwielbienia ze strony swojego narodu.

Argumenty na temat mojej tezy są chyba wystarczające, by uznać ją za prawdziwą. Hektor i Achilles są od siebie różni pomimo wielu podobieństw. Achilles - pewien zwycięstwa w walce był nieczułym, bezlitosnym zabójcą rządnym krwi i triumfu oraz sławy. Natomiast Hektor odznaczał i kierował się innymi rzeczami, szlachetnością, honorem, czułością i patriotyzmem.