Wiersz Anny Kamieńskiej pt. "Hiob i młodzieniec" przedstawia bolesną próbę zrozumienia świata. Podmiot liryczny, którym jest młodzieniec, przychodzi do Hioba prosząc o naukę i poradę jak ma sobie poradzić z cierpieniem i przemijaniem otaczającego go świata. Świadczy to o tym, że uważa Hioba za mądrego i darzy go szacunkiem. Jednak Hiob nie udziela mu odpowiedzi. Mówi, że nie ma przepisu na szczęśliwe życie i sam musi wszystkiego doświadczyć.     Tematem mojej pracy będzie udowodnienie że portret młodego pokolenia zawartego w tekście jest już anachroniczny.    

Podmiot liryczny jest jeszcze młody i niedoświadczony, nie zaznał w życiu cierpienia. Jednak ma bardzo dojrzałe myśli jak na swój wiek. Świadczy o tym fakt, że przychodzi do Hioba prosząc o pomoc w znoszeniu starości a przede wszystkim śmierci. Sądzę że jest to całkowite przeciwieństwo dzisiejszej młodzieży, która bardzo rzadko lub prawie w ogóle nie snuje reflekcji o życiu i swoim miejscu w nim. Dzisiaj młodzi żyją chwilą, mają inne priorytety w życiu niż dawniej i nie zastanawiają się nad zrozumieniem wielu istotnych rzeczy. Natomiast młodzienic doskonale zdaje sobie sprawę, że cierpienie może spotkać każdego i dlatego prosi Hioba o pomoc w zmaganiu się z tym co go jeszcze może w życiu spotkać.     

Podmiot liryczny próbuje dowiedzieć się jak czuł się Hiob kiedy cierpiał. Ciało młodzieńca jest zdrowe, w kwiecie wieku. Cieszy się z siły jaką daje mu młodość. Natomiast współcześnie młodzi ludzie nie doceniają i co gorsza nie szanują zdrowia. Korzystają z różnego rodzaju używek typu alkohol, papierosy i narkotyki. Dopóki są zdrowi i nic im nie dolega, często nawet nie zdają sobie sprawy jakie krzywdy może im to wyrządzić.     Młodzieniec chce również zasięgnąć od Hioba porady jak stać się cierpliwym i posłusznym, bo teraz taki nie jest. Dzisiaj młodzi również nie są posłuszni i cierpliwi, ale różnica między nimi polega na tym, że wcale nie chcą się tego uczyć. Wolą pozostać wolni i niezależni, nie lubią ingerencji osób trzecich w swoje życie.   

Podsumowując mogę z całą pewnością stwierdzić, że portret młodego pokolenia zawartego w wierszu jest już anachroniczny.  Młodzieniec chce również zasięgnąć od Hioba porady jak stać się cierpliwym i posłusznym, bo teraz taki nie jest. Dzisiaj młodzi również nie są posłuszni i cierpliwi, ale różnica między nimi polega na tym, że wcale nie chcą się tego uczyć. Tamtejszy młodzieniec zrwaca uwagę na zupełnie inne wartości niż młodzież żyjąca współcześnie.