Przywództwo w wojsku Kiedy zaczęto interesować się przywództwem w wojsk? W wielu armiach owe zainteresowanie było wynikiem kryzysu tradycyjnych środków dowodzenia, zaczęto odchodzić od znanych form walki. Przed dowodzącymi postawiono nowe zadania, wymagało się od nich prowadzenia regularnych operacji bojowych, ale także operacji nowego typu. Do walki wykorzystywano nowe technologie, więc i sposoby dowodzenia musiały ulec zmianie. Jaka jest idea współczesnego przywództwa wojskowego? Myślę, że jest to dążenie do znalezienia bardziej efektywnych, korzystniejszych form zbiorowego, zorganizowanego działania. W wojsku nie zarządza się kilkoma osobami, dowódca jest odpowiedzialny nie tylko za setki swoich żołnierzy, ale także za ludność cywilną, którą w wypadku atak jest najbardziej zagrożona i najbardziej bezbronna. Ponad to wojsko jest obecnie włączane nie tylko do operacji wojskowych, ale także do działań nieregularnych, do działań połączonych. To właśnie zapanowanie nad tym wszystkim jest głównym celem i zadaniem przywódcy wojskowego. Jednym z istotnych aspektów przemian, jakie dokonują się w Wojsku Polskim jest potrzeba innego, nowego spojrzenia na dowodzenie w armii. Z praktyki wieloletnich kontaktów wynika, że w procesie dowodzenia podwładnymi nie wystarcza odwoływanie się tylko i wyłącznie do ustalonych kompetencji, zadań, stopnia wojskowego czy stanowiska służbowego. Takie dowodzenie mija się z oczekiwaniami społeczeństwa demokratycznego, którego obywatele zorientowani są między innymi na takie wartości jak wolność, godność i podmiotowość człowieka. W Polsce pierwsze zmiany pojmowania przywództwa pojawiły się w latach dziewięćdziesiątych, ponieważ był to okres wielkich przemian politycznych, gospodarczych, ustrojowych kraju. Zmiana doktryny i strategii obrony oraz określenie nowych funkcji nie tylko wewnętrznych, ale i zewnętrznych wymagało podjęcia wysiłku i sprostaniu wielu nowym zadaniom. Wojsko musiało być przygotowane na podejmowanie nowych działań i wypełnia nianie nowych ról. Ma to miejsce wówczas, kiedy potencjalny konflikt lub agresja stwarzają zagrożenie dla pokoju. Siły wojskowe mogą zostać użyte w celu przywrócenia pokoju lub w celu stabilizacji sytuacji, jeżeli możliwe jest to bez użycia zasobów bojowych. Operacje te mogą obejmować działania, które maja na celu, między innymi: – zapobieganie konfliktom; – kontrolę zbrojeń i działania przeciwdziałające rozprzestrzenianiu uzbrojenia; – operacje wspierania pokoju; – budowanie pokoju – niesienie pomocy humanitarnej; - ewakuację o charakterze niebojowym. Podczas dowodzenia w wojsku...