Tereny współczesnych państw często zamieszkiwane są przez odmienne od większej części społeczeństwa grupy etniczne, zwane mniejszościami narodowymi. Pojawiły się one w wyniku naturalnych emigracji i imigracji ludności w ciągu wielu wieków, zmiany terytoriów państwowych jak również tworzenia organizmów państwowych o charakterze wielonarodowym. Głównymi przyczynami masowych wędrówek sa: dążenie do poprawy jakości życia, znalezienie lepszej pracy. Zazwyczaj obywatele słabo rozwiniętych państw wyjeżdżają do krajów wysokorozwiniętych. Niestety mniejszościowe grupy narodowe popadają często w konflikty z liczniejszą częścią społeczeństwa. Mniejszości narodowe można podzielić na zwarte i rozproszone. Mniejszości zwarte to skupiska ludzi zamieszkujących na jednym obszarze, z własną odrębnością kulturową i obyczajową, często chcące utworzyć własny samorząd. Członkowie mniejszości rozproszonych są zagrożeni utratą tradycji kulturalnej i językowej przez świadomie prowadzoną przez władze danego kraju asymilację, przez kontakt z kulturą dominującą oraz chęć rozpoczęcia życia „od nowa” – bez przeszłości. Zazwyczaj imigranci akceptują asymilację, często świadomie do niej dążąc. Aby zakwalifikować daną grupę jako mniejszość narodową musi ona być wpisana do Konstytucji RP i spełniać następujące wymagania: jest mniej liczebna od pozostałej części ludności Rzeczypospolitej Polskiej; w sposób istotny odróżnia się od pozostałych obywateli językiem, kulturą lub tradycją; dąży do zachowania swojego języka, kultury lub tradycji; ma świadomość własnej historycznej wspólnoty narodowej i jest ukierunkowana na jej wyrażanie i ochronę; jej przodkowie zamieszkiwali obecne terytorium Rzeczypospolitej Polskiej od co najmniej 100 lat; utożsamia się z narodem zorganizowanym we własnym państwie. Natomiast mniejszości etniczne muszą spełniać niżej wymienione cechy: jest mniej liczebna od pozostałej części ludności Rzeczypospolitej Polskiej; w sposób istotny odróżnia się od pozostałych obywateli językiem, kulturą lub tradycją; dąży do zachowania swojego języka, kultury lub tradycji; ma świadomość własnej historycznej wspólnoty etnicznej i jest ukierunkowana na jej wyrażanie i ochronę; jej przodkowie zamieszkiwali obecne terytorium Rzeczypospolitej Polskiej od co najmniej 100 lat; nie utożsamia się z narodem zorganizowanym we własnym państwie. Polska ma jeden z najniższych odsetków zamieszkania mniejszości narodowych na swoim terenie. Jednakże żyje tu kilka mniejszości narodowych (Białorusini, Czesi, Litwini, Niemcy, Ormianie, Rosjanie, Słowacy, Ukraińcy, Żydzi) oraz...