Rys historyczny Państwowej Inspekcji Sanitarnej W powojennej Polsce organizacja nowych struktur państwa, które będą odpowiedzialne za bezpieczeństwo zdrowotne i życie ludzi miała ogromne znaczenie z uwagi na niekorzystną sytuację epidemiologiczną. Niepodległa Polska kolejny rozdział swojej historii rozpoczęła jako kraj zniszczony wojną i opanowany przez epidemie chorób zakaźnych. Po odzyskaniu niepodległości w 1918 r. ukazały się akty prawne, które regulowały kwestie socjalne, w tym także dotyczące opieki zdrowotnej. Były to dekrety i rozporządzenia między innymi o 8-godzinnym czasie pracy, obowiązkowym ubezpieczeniu na wypadek choroby, Inspekcji Pracy, zapobieganiu i zwalczaniu chorób zawodowych. W styczniu 1919 r. powołane zostało przez Naczelnika Państwa Józefa Piłsudskiego Ministerstwo Zdrowia Publicznego, do którego zadań należało między innymi zwalczanie chorób przewlekłych i zakaźnych. Instytucją, która miała wspierać władze państwowe w realizacji celów sanitarno-epidemilogicznych był Państwowy Centralny Zakład Epidemiologiczny, który powstał w listopadzie 1918 r. jako zakład badawczy oraz laboratorium zajmujące się metodami zwalczania oraz zapobieganiu chorób zakaźnych u ludzi. Jedną z pierwszych decyzji Ministra Zdrowia Publicznego dr Witolda Chodźki, było powołanie Centralnego Komitetu do Walki z Durem Plamistym jako rządowej instytucji odpowiedzialnej za zorganizowanie oraz prowadzenie działań przeciwepidemicznych. Działania te okazały się skuteczne, dzięki czemu w 1923 r. uzyskano względną stabilizację sytuacji epidemicznej w Polsce i rozwiązano Urząd Naczelnego Nadzwyczajnego Komisarza do Walki z Epidemiami a jego zadania przekazane zostały Ministerstwu Zdrowia Publicznego. W roku 1923 Państwowy Centralny Zakład Epidemiologiczny został przekształcony w Państwowy Zakład Higieny, który w swojej działalności łączy zadania sanitarne z działalnością badawczą. Utworzona została centrala PZH w Warszawie oraz filie w 6 województwach. Do wybuchu II wojny światowej trwały prace organizacyjne nad tworzeniem filii PZH w Polsce i tak w 1938 r. było już 13 filii na terenie niemalże całego kraju. Instytucja ta, obecnie działa jako Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego-Państwowy Zakład Higieny. II wojna światowa to czas spadku poziomu bezpieczeństwa ludności i dramatycznych zniszczeń, także w zakresie sanitarno-epidemiologicznym. Po roku 1945 kraj nasz znalazł się w trudnym położeniu, tak pod względem zdrowotnym ludzi, jak i ekonomicznym. Pojawił się problem epidemii tyfusu, błonicy, czerwonki, kiły oraz brak leków i szczepionek. Problemem społecznym i...