Rola małych grup w procesie socjalizacji człowieka. Proces socjalizacji polega na nabywaniu przez jednostkę systemu wartości, norm oraz wzorów zachowań, obowiązujących w danej zbiorowości. Socjalizacja trwa przez całe życie człowieka, lecz w największy nasileniu występuje, gdy dziecko rozpoczyna życie w społeczeństwie. Największą role w tymże procesie odgrywają małe grupy, które maja na celu wpoić pewne normy i wartości społeczne, jednak aby mówić o grupie muszą występować pewne czynniki. Są to czynniki obiektywne oraz subiektywne. Mianowicie grupa nie może przekraczać liczby 25 osób, gdyż wtedy mamy do czynienia ze zbiorowością, a także między wszystkimi jej członkami musi zachodzić interakcja - czynniki obiektywne. Natomiast subiektywne czynniki to takie, gdzie członkowie grupy mają świadomość wspólnoty, posiadają wspólne postawy i normy, a także postrzegają siebie jako "my". Przykładem tego może być rozmowa miedzy dwoma osobami, gdzie jedna z nich zapytana o to gdzie ma teraz zajęcia odpowiada: mamy zajęcia w sali 112. W społeczeństwie zaobserwować można grupy nietrwałe – quasi grupy. Jako przykład można podać podróż pociągiem, gdzie osoby poznane siedzące z nami w przedziale będą tworzyć z nami grupę, ale tylko do momentu wysiadki. Mówiąc o grupach należy wspomnieć o występujących strukturach wewnątrzgrupowych. Najczęściej wymienia się strukturę socjometryczną, komunikacji oraz przywództwa. Zaczynając od struktury socjometrycznej, określa ona sympatie i antypatie w grupie. Wyróżniamy 3 rodzaje tej struktury, a mianowicie jest to klika, gwiazda oraz outsider. Klika to zbiór osób wchodzących w interakcje, gwiazda to osoba którą wszyscy lubią natomiast outsider to osoba, która jest odosobniona, żyje na uboczu. Struktura komunikacji jest bardzo powiązana z socjometryczną. W każdej grupie występuje ona w większym bądź mniejszym stopniu. Kolejna struktura to struktura przywództwa. W niej wyróżniamy 3 style przywództwa : przywódca autorytarny – jest to osoba która się wywyższa, wydaje polecenia oraz je egzekwuje przywódca demokratyczny – konsultuje się. Podejmuje decyzje w konsultacji z innymi przywódca anarchiczny – jest przywódcą, ale tylko formalnie. W rzeczywistości jednak go nie ma, gdyż nie podejmuje żadnych decyzji, niczym się nie przejmuje. Możemy także wyróżnić kilka motywów pozostania w grupie, takie jak wzajemna atrakcyjność członków grupy, czy też korzyści i satysfakcje płynące z przynależności do grupy. Można mówić tu o spójności w grupie. Mianowicie grupa spójna to taka, w której nie ma głębokich podziałów, wyraźnych podgrup jak również...