„Trans-Atlantyk” Witolda Gombrowicza, ukazuje autentyczne wydarzenia z życia poety. W 1939 roku, tuż przed wybuchem II wojny światowej autor wyruszył statkiem „Chrobry” do Argentyny. Nie chcąc wracać do osłabionego kraju, postanowił zostać w Buenos Aires, nazywając Polskę krajem „przeklętym, szaleńczym czy cudakiem”. Utwór ten określa stosunek człowieka do narodu. Jest to dzieło, które nawiązuje do przeszłości jak i przyszłości Polaków. Eliza Orzeszkowa to znana pisarka z poważnym literackim i publicystycznym dorobkiem, a także odważna patriotka. „Nad Niemnem” jej autorstwa miało być przypomnieniem i uczczeniem wielkiego narodowego wydarzenia, jakim było powstanie styczniowe, jak i przynieść refleksje związane z późniejszą rzeczywistością. Orzeszkowa podjęła temat zachowania narodowej tożsamości, mimo klęski rewolucji i zaprzepaszczenia niepodległościowych marzeń. W swojej pracy poruszę temat ojczyzny, opisywanej w rozmowach bohaterów obu powieści oraz przeanalizuję porównawczo fragmenty utworów. Jedną z bohaterek powieści „Nad Niemnem” jest pani Andrzejowa. Jest wdową po zmarłym podczas powstania styczniowego mężu. Kobieta jest wierna ideałom romantyzmu, który powstawał w czasach niewoli narodowej, represji oraz zrywów niepodległościowych. Był to czas, gdy nurt patriotyczny dominował w Polsce, a ojczyzna była pojmowana jako najwyższa wartość duchowa. Pani Andrzejowa popiera rewolucjonizm, dlatego z szacunkiem wyraża się i pielęgnuje pamięć po mężu. Zarzuca swojemu synowi, że nie jest prawdziwym patriotą. Nazywa go tchórzem i samolubem, nie może zrozumieć dlaczego nie chce walczyć za ojczyznę. Jest osobą ceniącą tradycyjne wartości. Z szacunkiem i dumą traktuje śmierć męża za Polskę, pragnąc, aby jej syn poszedł w ślady ojca i brał udział w walkach niepodległościowych. Ogarnia ją rozgoryczenie i wielki smutek, gdy odkrywa, że Zygmunt nie jest przywiązany do narodowych pamiątek, nie szanuje swojego ojca i jego ofiary złożonej podczas powstania. Marzeniem kobiety jest, by jej syn mieszkał w Polsce, szanował tradycje oraz pracował jako artysta w ojczystym kraju, jest jednak bezradna w stosunku do obojętnej postawy Zygmunta. Rozmowa z synem wywołuje u niej płacz i zdenerwowanie, kobieta wypowiada się w sposób patetyczny, a nawet podniosły. Nawiązuje do Biblii oraz religii: „Kawał Chrystusowej szaty rzucisz za srebrnik, ażeby kupić sobie życie przyjemne… Wielki Boże!” Zygmunt to artysta, mieszkający poza granicami kraju. Uważa się za europejczyka -syna cywilizacji. Mężczyzna nie podziela poglądów swojej matki, odrzuca tradycje i jej stereotypy myślenia....