Nasz kraj – Polska w dobie stanisławowskiej była dla mnie okresem kontrowersyjnym. Ciężko znaleźć w literaturze pewne informacje, które traktowałyby wydarzenia w sposób jasny, pełny i jednoznaczny. Wielu literatów, pamiętnikarzy czy publicystów sprzecza się od stuleci o to jaki wpływ na rozbiory Polski miało panowanie Stanisława Augusta Poniatowskiego – ostatniego króla polskiego. Właśnie stąd wywodzi się określenie doby stanisławowskiej – od Stanisława Augusta Poniatowskiego. Okres ten rozpoczyna się od objęcia w roku 1974 przez Stanisława Augusta Poniatowskiego tronu, na który został wprowadzony przez wojska rosyjskie. Stanisław August Poniatowski przez dziewięć lat zanim został królem Polski był stolnikiem wielkim litewskim, do jego kompetencji należało nakrywanie stołu wielkiego księcia litewskiego1. W 1975 roku kiedy to trzy ościenne państwa: Rosja, Prusy oraz Austria po raz trzeci dokonały zajęcia terenów Polski i w ten sposób przyczyniły się do zniknięcia Polski z mapy świata oraz utracenia niepodległości na 123 lat. Zanim jednak doszło do rozbiorów i wymazania z map na okres 123 lat państwa polskiego dokonało się wiele rzeczy, które miały wpływ na osłabienie państwa polskiego. Co było tego powodem? Przed okresem stanisławowskim w Polsce rządy sprawowała dynastia Wettinów. W kraju, mimo nieciekawej zewnętrznej sytuacji, panuje nadal podział na szlachtę i resztę narodu. Polscy szlachcice kurczowo trzymają się swoich przywilejów. Są skłonni do najwyższych poświęceń, w celu utrzymania liberum veto i nietykalności osobistej. Zupełnie nie zauważają, że coraz większy wpływ na politykę wewnętrzną kraju wywierają państwa ościenne, a szczególnie Rosja, której bardzo na rękę jest rozbicie w Rzeczpospolitej. Z czasem jej ingerencja posuwa się do tego stopnia, że usiłuje nam narzucić swojego kandydata na tron, co po stłumieniu pewnych, oporów się jej udaje. 25 listopada 1764 r., po śmierci Augusta III z dynastii Sasów, na polskim tronie zasiądzie Stanisław August Poniatowski. W tym czasie pozbawiona skutecznej władzy Polska dostawała się stopniowo pod wpływy Imperium Rosyjskiego. Obaj królowie sascy oraz ich następca, Stanisław August Poniatowski, wybierani byli przy współudziale Rosji. Wpołączeniu z upadkiem centralnego prawodawstwa i skarbu państwa oraz szkodliwymi dla państwa działaniami wpływowych kręgów szlacheckich i arystokratycznych, przyczyniło się to do całkowitego upadku Rzeczypospolitej. Działania króla wymierzone w naprawę państwa były niekonsekwentne i nieskuteczne, podobnie spóźnione były reformy inicjowane przez część szlachty. W 1772 roku...