Organizacja Narodów Zjednoczonych została utworzona niedługo po zrzuceniu bomb atomowych na Hiroszimę i Nagasaki w 1945 roku. Po zakończeniu II Wojny Światowej. ONZ skupiła swoją uwagę na problemie wielostronnego rozbrojenia i zapobiegania rozprzestrzenianiu BMR w celu utrzymania międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa, co zapoczątkowane zostało programem „Atom dla Pokoju". ONZ podjęło problematykę rozbrojenia w Karcie Narodów Zjednoczonych która stanowi, że Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych rozważa „ogólne zasady współdziałania dla utrzymania międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa, łącznie z zasadami dotyczącymi rozbrojenia i regulacji zbrojeń (...)" Jednym z pierwszych sukcesów ONZ w kwestii broni masowego rażenia było podpisanie w 1963 roku „Układu o Zakazie Doświadczeń z Bronią Jądrową w Atmosferze, Przestrzeni Kosmicznej i Pod Wodą" (PTBT). Układ ten dopuszcza przeprowadzanie prób jądrowych wyłącznie pod ziemią, zakazując wszystkich innych. W 1968 roku podpisano kolejny układ, będący jednym z największych sukcesów ONZ – „Układ o Nierozprzestrzenianiu Broni Jądrowej" (NPT). NPT zapobiega rozprzestrzenianiu broni jądrowej i związanej z nią technologii. Zwiększa współpracę międzynarodową w zakresie rozwoju technologii jądrowej dla celów pokojowych. Układy PTBT ani NPT nie powstrzymały jednak prób jądrowych. Podczas wojny w Wietnamie i w okresie zimnej wojny zaniechano pracę nad stworzeniem układu regulującego całkowite wstrzymanie prób jądrowych. Została ona wznowiona w 1982 roku na Konferencji Rozbrojeniowej w Genewie. Według artykułu XIV traktatu będzie on obowiązywał dopiero po podpisaniu go przez wszystkie 44 państwa posiadające broń jądrową lub elektrownie atomowe i wymienione w załączniku do Traktatu. Trzy państwa nadal nie podpisały traktatu, a w dwunastu krajach procedura ratyfikacyjna nie została jeszcze zakończona. Do 2003 roku 188 państw podpisało i ratyfikowało NPT, w tym wszystkie państwa uznane za jądrowe przez Układ i posiadające broń jądrową. Żaden inny instrument międzynarodowy nie był podpisany i ratyfikowany przez tak wiele państw. Zaangażowanie i współpracy tak wielu państw świadczy o randze problemu z jakim jest BMR. Społeczność międzynarodowa podejmuje też działania na innych płaszczyznach. Stosując różne narzędzia i mechanizmy, w celu wsparcia przedsięwzięć rozbrojeniowych i nieproliferacyjnych lub przeciwproliferacyjnych. Istotnym wymiarem kroków na rzecz nieproliferacji są strefy wolne od broni jądrowej: w Ameryce Łacińskiej i na Karaibach, na południowym Pacyfiku, w południowo-wschodniej Azji, w Afryce i w Azji...