Powieść Stefana Żeromskiego pod tytułem „Przedwiośnie” została napisana w latach 1921-1924. Jest to dzieło z epoki XX-lecia międzywojennego. Opowiada o losach młodego mężczyzny- Cezarego Baryki, mieszkającego w Baku w Rosji, ale pod wpływem ojca powracającego do kraju rodzinnego- Polski. Jadwiga Baryka, bohaterka „Przedwiośnia” była Polką mieszkającą w Rosji, wyjechała tam wraz z mężem. Nie znała języka ani ludzi, czuła się w tym kraju obco. Jej mąż, Seweryn, urzędnik państwowy, ona- kobieta zajmująca się domem oraz synem, była całkowicie zależna od męża. Żyła w tęsknocie za ojczystym krajem. We fragmencie utworu, poznajemy ją gdy stała się głową rodziny, jej mąż został powołany do wojska, od tego mementu musi zająć się synem, starać się zapewnić sobie i jemu dostatnie życie, Dopóki mąż był w domu, on był osobą – ona cichym i pokornym cieniem osoby. Teraz ów cień musiał stać się figurą czynną. Cień musiał nabrać woli, władzy, decyzji. Buntujący się syn, zafascynowany rewolucją, przysparza jej wielu zmartwień, jest spokojna tylko gdy Cezary jest u jej boku, Trwoga o syna, który się jak na złość zlisił, dobijała ją. Jedyną ulgę znajdywała w ciągu nocy, kiedy chłopak twardo spał. Z synem czuła więź szczególną, zrozumiałą dla matek pielęgnujących swoje małe dzieci i obserwujących, jak rosną, dojrzewają, stają się samodzielne. Siły swe przelała, życie swe przesączyła kropla po kropli w jego siły. Nastawiła i wyprostowała drogi jego krwi. Nadała mu głos, krzyk, śpiew. Bolało ją to, że dojrzewanie dziecka zbiegło się z działaniami rewolucjonistów, którzy mieli ogromny wpływ na jej syna. Pod wpływem komunistów chłopiec stawał się „obcy i złowieszczy”. Cierpiała, że nie może znaleźć z nim porozumienia, że ją odtrąca. Cezary dopiero gdy matka została skazana na ciężkie roboty, zaczął dostrzegać, że wygląda ona na więcej lat niż ma. Boleśnie odczuł jej śmierć i zbezczeszczenie zwłok. Trudno było mu pogodzić się z jej brakiem. Powieść autorstwa Zofii Nałkowskiej została opublikowana w 1935 roku, autorka pisała ją od 1932 roku. Dotyczy losów Zenona Ziembiewicz, mężczyzny, który nie chce powtarzać schematu boleborzańskiego ale i tak to robi,...