Renesans jest epoką która nawiązuje do antyku i która różni się od średnowiecza. Inaczej spostrzegali ludzie świat w średnowieczu a inaczej w renesansie. Miłość jest częstym tematem poruszanym w literaturze w każdej epoce. W średnowieczu ludzie wyrażali swoją miłość do Boga - umartwiając swoje ciało, a w renesansie ludzie kochali wszystko, co ich otacza - przyrodę, zwietrzęta, Boga a także ludzi. Poeci pisali wiersze m.in o miłości niespełnionej, spełnionej, o śmierci ukochanej osoby, o miłości do ojczyzny oraz o miłości rodzicelskiej. Francesco Petrarka włoski poeta, nazwany poetą doctus - człowiek wykształcony. Petrarka często pisał wiersze miłosne - "sonety do Laury". Włoch widział Laurę raz i się w niej zakochał. Zaczął pisać do niej sonety. W utworze Sonet 90 już od pierwszych wersów poeta używa form przeszłych czasowników "Były to włosy złote, rozpuszczone [..]" W pierwszej zwrotce podmiot liryczny opisuje jej piekne, jasne kręcone włosy, oraz jej oczy z których odbijał blask, a dziś są przygaszone. W kolejnej zwrotce Petrarka pisze o jej twarzy i zadaje sobie pytanie czy była ona prawdziwa oraz czy jej twarz zmieniła kolor. Na wspomnienie o kobiece włoski poeata doznaje palącego pożadania. W trzeciej zwrotce podmiot liryczny wychwala jej sposób poruszania się. Według podmiotu kobieta poruszała się jak anioł - delikatnie i z lekkością, a jej sposób mowienia był inny niż ludzka mowa. W ostatniej zwrotce podmiot widział ją jako istotę niebiańską niczym słońce. To wszystko jest jego wspomnieniem gdyż dziś jej nie może ujrzeć, choć jego serce dalej bije dla niej. Jan Kochanowski polski poeta, który również jak Petrarka jest nazywany poetą doctus. Kochanowski podejmował różne tematy w literaturze m.in miłość do Boga, o sytuacji w kraju, miłość do córki, a także do kobiety. Fraszka "Do Magdaleny" mówi o głębokim uczuciu jakie żywi podmiot liryczny do tytułowej Magdaleny. We fraszce podmiot zwraca sie do...