Identyfikacja bezpieczeństwa społecznego. Obszarem bezpieczeństwa narodowego Polski, który nabiera kluczowego znaczenia w XXI w., jest bezpieczeństwo społeczne, które jest najogólniej rozumiane jako ochrona egzystencjalnych podstaw życia ludzi oraz zapewnienie im możliwości zaspokajania indywidualnych potrzeb czyli materialnych i duchowych oraz realizacji aspiracji życiowych przez tworzenie warunków do pracy i nauki, ochronę zdrowia oraz gwarancje emerytalne. Bezpieczeństwo jest jedną z naczelnych wartości we współczesnym świecie oraz jedną z kategorii, którą można rozmaicie rozumieć. Zarówno przez człowieka, grupy społeczne także społeczności międzynarodowe. W koncepcjach psychologicznych, szczególnie w psychoanalizie i psychologii humanistycznej, wskazuje się na podstawowe znaczenie zaspokojenia potrzeby bezpieczeństwa do prawidłowego rozwoju i funkcjonowania jednostki oraz grup społecznych. Owe bezpieczeństwo przede wszystkim utożsamia się z brakiem zagrożenia. Bezpieczeństwo definiuje się z perspektywy pewnych cech i wartości oraz celów, które stanowią o nim. Są to: pewność istnienia, przetrwania, warunki rozwoju tożsamości i aktywności oraz funkcjonowania poszczególnych jednostek i zbiorowości, zaspokojenie podstawowych potrzeb i obrona przed ich utratą, równowaga z konfliktogennym z natury otoczeniem, integralność i niepodległość, zapobieganie konfliktom i możliwość obrony przed nimi, zachowanie tożsamości, życie w dobrobycie i zadowoleniu. Jest to swego rodzaju, pozytywny sposób definiowania bezpieczeństwa. Mówiąc o bezpieczeństwie społecznym, które jest motywem przewodnim tego referatu, obejmuje również całokształt działań prawnych, organizacyjnych, a także wychowawczych, realizowanych przed podmioty rządowe, pozarządowe oraz poprzez samych obywateli. Których celem jest zapewnienie pewnego poziomu życia osobom, rodzinom, grupom społecznym oraz nie dopuszczenie ich do marginalizacji i wykluczenia społecznego. W dużej mierze chodzi tu o zapewnienie pomocy ludziom, będącym czasowo bądź trwale niezdolnym do pracy oraz tym, którzy przez własną niezaradność znaleźli się w trudnych sytuacjach życiowych. Istnieje również grupa ludzi, którzy ze względu na zaistniałe okoliczności tzw. zewnętrze, np. powódź czy pożar doświadczyli pogorszenia warunków życia. (Warto jednak zaznaczyć, iż oferowana pomoc i wsparcie społeczne nie może prowadzić do tzw. bezradności i bierności obywatelskiej, czyli oczekiwania, że państwo rozwiąże za obywateli wszystkie problemy życiowe.) Jednym z podstawowych motywów, jaki skłonił jednostki i społeczności do utworzenia...