W dzisiejszym świecie pełnym nienawiści, żądzy władzy, kłamstwa i zazdrości istnieje jeszcze coś, co potrafi odsunąć na bok wszystkie te okropne i tak naprawdę bezwartościowe rzeczy i zjednywać ludzi.

Wyróżnik ten sprawia, że przyjaźń, bo o niej tu mowa, jest skarbem cenniejszym od złota.Jest wartością, która musimy wiąż pielęgnować lub jeżeli jeszcze tego nie uczyniliśmy - znaleźć ją, odkryć, bo wokół nas jest tyle ludzi, którzy czekają tylko na naszą wyciągnięta dłoń i otwarte serce, gotowe poświęcać się i szanować to drugie.

Na potwierdzenie tej tezy pragnę przytoczyć następujące argumenty.

Warto zacząć od tego, że przyjaźń istnieje od wielu, niezliczonych dziś lat. I choć przemijają ludzie, ustroje i mody ona wciąż jest taka sama, niezmiennie wartościowa, świeża, ważna. Przyjaźń jest jednocześnie czymś nieskończenie pięknym i czymś niezwykłym.

W naszym codziennym życiu, choć zabiegani, skupieni wyłącznie na sobie i nieczuli - możemy zaobserwować czyny i zachowania wyrażające głęboką, psychiczną więź pomiędzy dwiema osobami. Gesty nawet najbardziej skromne, a czynione z głębi serca są cenniejsze niż tony sztabek złota.

Nasz przyjaciel będzie przy nas, gdy wszyscy nas opuszczą, wyśmieją, poniżą, oczernią. Będzie z nami w chwilach, które wydadzą nam się najgorszymi na świecie. Gdy nad nasze życie nadciągną ciemne chmury,a z nich poleje się deszcz, tak jak słone krople łez z naszych oczu, nasz towarzysz chwil codziennych będzie z nami. Zawsze, niezależenie od dnia i godziny, nie czekając na oklaski i chwałę, będzie pomagał z głębią swego czułego serca.

Zdarzają się nieliczni ludzie, którzy są gotowi poświęcić swe życie dla naszego. Są to Ci najwartościowszy, prawdziwe skarby wynoszone w swej skromności ponad wszystkich.

Ktoś kiedyś powiedział: "Za pieniądze kupisz wszystko, za pieniądze kupisz świat, lecz nie kupisz ojca, matki, przyjaźni i młodych lat".

Warto zauważyć, że człowiek, który w swym życiu doszedł do takiego wniosku, był myślicielem łaknącym prawdy. Bo są to niewątpliwie prawdziwe słowa.

I choć nie wierzymy,a może nie chcemy wierzyć w ich autentyczność, one spełniają się w naszym życiu co do joty. Szkoda tylko, że wniosek taki wyciągamy często zbyt późno, by można było coś zmienić.

Niech nigdy nie wydaje nam się, że złoto, pieniądze przyniosą nam szczęście. Nigdy, choćbyśmy pragnęli i dążyli do tego przez całe życie, nie kupimy prawdziwego przyjaciela za pieniądze.

Moje rozważania byłyby nie pełne gdybym nie przedstawiła jeszcze jednego argumentu.

Jest nim fakt, że także w literaturze możemy znaleźć postawy podkreślające rolę i znaczenie przyjaźni.

Przykładem może być utwór "Mały Książę" który nie tylko opisuje prawdziwą przyjaźń, ale dodatkowo ją charakteryzuje.

Wewnętrzna wieź jaka zawiązała się pomiędzy Księciem, a Różą oraz pomiędzy Księciem a Lisem ukazuje, że przyjaźń to nie tylko rozmowy i wzajemne przebywanie ze sobą. Ale też inne cechy jak poświęcenie, akceptacja, cierpliwość, zrozumienie i troska o przyjaciela.

Mały Książę był dla Lisa kimś bardzo ważnym, a jednocześnie niezmiernie wyjątkowym, kimś jedynym na świecie.

Dzięki tej znajomości Mały Książe mógł wyrazić swoje uczucia i szczerze porozmawiać.

Potrafił też poświęcać się dla swojej Róży, która mimo że była podobna do tysiąca innych kwiatów, dla Księcia była jedyna na świecie. Tylko o nią się troskał, osłaniał ją, gdy groziło jej niebezpieczeństwo i codziennie pielęgnował.

Podsumowując moje rozważania, można jasno wywnioskować, że wzajemne przywiązanie, życzliwość i oddanie czyli głęboka i szczera przyjaźń jest czymś, co daje nam siłę na co dzień. Daje nam nadzieję, że to co najważniejsze, czyli dusza i serce na zawsze pozostanie najcenniejszym skarbem życia. Skarbem cenniejszym od złota. Wciąż trwałym i niezmiennym na przestrzeni wieków.

Należy pamiętać, ze wszystko co jest łatwe może nie być dobre. Tylko wytrwałe dążenie do celu, sprawi, że ten stanie się dla nas szczytem marzeń, a jego osiągnięcie uczyni nasze życie bardziej wartościowym.

Życie jest piękne gdy się żyć umie, gdy jedno serce drugie rozumie, a życie bez przyjaciół to życie bez słońca.