Najpierw chciałbym przedstawić ogólne pojęcie BEZPIECZEŃSTWA – JEST TO STAN, KTÓRY DAJE POCZUCIE PEWNOŚCI I GWARANCJE JEGO ZACHOWANIA ORAZ SZANSĘ NA DOSKONALENIE. Bezpieczeństwo jest JEDNĄ Z PODSTAWOWYCH POTRZEB CZŁOWIEKA, TO SYTUACJA ODZNACZAJĄCA SIĘ BRAKIEM RYZYKA UTRATY CZEGOŚ CO CZŁOWIEK SZCZEGÓLNIE CENI, NA PRZYKŁAD ZDROWIA, PRACY, SZACUNKU, UCZUĆ, DÓBR MATERIALNYCH. WYRÓŻNIA SIĘ M.IN. BEZPIECZEŃSTWO GLOBALNE REGIONALNE, NARODOWE; BEZPIECZEŃSTWO MILITARNE, POLITYCZNE, SPOŁECZNE; BEZPIECZEŃSTWO FIZYCZNE, PSYCHICZNE, SOCJALNE; BEZPIECZEŃSTWO STRUKTURALNE I PERSONALNE.

Zagrożenie odnosi się do strefy świadomościowej danego podmiotu i oznacza pewien stan psychiki lub świadomości wywołany postrzeganiem zjawisk ocenianych jako niekorzystne lub niebezpieczne. Percepcja zagrożeń przez ten podmiot, tym samym i jego poczucie bezpieczeństwa, stanowi odzwierciedlenie w jego świadomości realnego lub potencjalnego zagrożenia. Oznacza to, że może być niezgoda ze stanem faktycznym. Stąd oceniając stan bezpieczeństwa należy uwzględnić rzeczywistość, w której powstają zagrożenia dla uczestników życia społecznego i stan ich wiedzy i świadomości, w jakiej odbywa się postrzeganie owych zagrożeń i kształtowanie poczucia stanu bezpieczeństwa.

Postrzegamy cztery stany bezpieczeństwa:

-stan braku bezpieczeństwa - wówczas gdy występuje duże rzeczywiste zagrożenie, a postrzeganie tego zagrożenia jest prawidłowe

-stan obsesji występuje wtedy, gdy nieznaczne zagrożenie jest postrzegane jako duże

-stan fałszywego bezpieczeństwa ma miejsce wówczas, gdy zagrożenie jest poważne, a postrzegane bywa jako niewielkie

-stan bezpieczeństwa występuje wtedy, gdy zagrożenie zewnętrzne jest nieznaczne, a jego postrzeganie prawidłowe

Bezpieczeństwo możemy postrzegać także w kwestii politycznej. Gdzie jest związane ono z państwem i władzą, wynika z natury a także powoduje spory o treści, instytucje i strategie.

Społeczeństwo posiada swoje potrzeby w dziedzinie bezpieczeństwa. Według Waldemara Kitlera są nimi:

• potrzeba bezpieczeństwa i porządku publicznego

• potrzeba bezpieczeństwa powszechnego

• potrzeba ochrony zdrowia oraz bezpieczeństwa sanitarno-epidemiologicznego

• potrzeba ochrony środowiska i gospodarki odpadami

• potrzeba ochrony dorobku kulturowego i tożsamości narodowej

• potrzeba bezpieczeństwa ekonomicznego

• potrzeba oświaty i wychowania

• potrzeba bezpieczeństwa narodowego

Inaczej mówiąc, bezpieczeństwo w sensie subiektywnym oznacza brak obaw danego podmiotu co do własnego bezpieczeństwa, w obiektywnym zaś – niewystępowanie podmiotów mogących realnie to zagrożenie stanowić. Zmienny stan bezpieczeństwa może być też postrzegany jako proces, który zmienia się zależnie od ciągłych przeobrażeń w środowisku bezpieczeństwa. Potwierdza to powszechnie akceptowaną tezę, iż nie ma kategorii trwałego, raz na zawsze ustanowionego bezpieczeństwa. Według Władysława Pokruszyńskiego, bezpieczeństwo oznacza ciągłą działalność jednostek, społeczności lokalnych, państw czy organizacji międzynarodowych w tworzeniu pożądanego stanu bezpieczeństwa.

Podobne podejście prezentuję również Stanisław Koziej w wyjaśnieniu istoty bezpieczeństwa zwraca uwagę na dynamizm zjawiska i aktywność, która zmierza do zapewnienia możliwości przetrwania, rozwoju i swobody realizacji własnych interesów w konkretnych warunkach, poprzez wykorzystanie szans, podejmowanie wyzwań, redukowanie ryzyka oraz przeciwdziałanie zagrożeniom.

Na koniec lat 80 XX w. spojrzenie na bezpieczeństwo było postrzegane przez pryzmat militarny. Wyścig zbrojeń i psychologia strachu doprowadziły do stanu że bezpieczeństwo było kojarzone jedynie z możliwością przeciwstawienia się agresji militarnej. Zmiany jakie zaszły na świecie, a głównie w Europie pozwoliły na bezpieczeństwo spojrzeć w szerszym kontekście, w analizach teoretycznych wyodrębnia się trzy jego ujęcia:

- Podmiotowe: gdy pytamy, o czyją pewność istnienia i przetrwania chodzi,

tj. gdy pytamy o bezpieczeństwo uczestników stosunków międzynarodowych

- Przedmiotowe: gdy pytamy o treść bezpieczeństwa, środki i sposoby kształtowania pewności stanu posiadania (w tym tożsamości) uczestników stosunków międzynarodowych (narodowych) i ich szans (swobód) rozwojowych

- Funkcjonalne: które pozwala obserwować zmienność w czasie, a więc dynamikę i ewolucję subiektywnych i obiektywnych aspektów bezpieczeństwa, uczestników stosunków międzynarodowych (narodowych), tj. pewności ich istnienia, ich stanu posiadania i szans

Nieco bardziej szczegółowo do kategoryzacji bezpieczeństwa podszedł Janusz Ziarko, wskazuje również trzy typy jego obiektów składowych, ale bardziej odnoszących się do człowieka: Podmioty bezpieczeństwa: ludzie wśród nich miedzy innymi władze rządowe, a także instytucje bezpieczeństwa które podejmują różne przedsięwzięcia warunkujące zaspokojenie ludzkich potrzeb bezpieczeństwa i osiągnięcie planowanych zamierzeń. Także przedmioty bezpieczeństwa czyli zagrożenia, kryzysy z jakimi spotyka się człowiek w codziennym życiu, na którym koncentrują się jego uwaga i działania. Ostatnią z nich są: relacje i treści relacji bezpieczeństwa które zachodzą wewnątrz obiektów jakimi są podmioty i przedmioty bezpieczeństwa oraz pomiędzy nimi.