Rozpadowi monarchii austrowęgierskiej po wielkiej wojnie towarzyszyła na terenach Austrii atmosfera realnego zagrożenia ze strony niebezpiecznych bolszewików. Sytuację potęgował fakt, że w nieodległym Budapeszcie komuniści przejęli rządy i doprowadzili do krwawych zamieszek na obszarze całych Węgier. Austrii udało się uniknąć zagrożenia dzięki pomocy kordonu sanitarnego, stworzonego przez państwa Ententy dokoła zrewoltowanych Węgier. Cenny okazał się także sojusz pomiędzy chadekami i socjaldemokratami, którzy po abdykacji ostatniego cesarza Karola I uformowały wspólny rząd, dzięki czemu mogły skutecznie przeciwstawić się bolszewickiemu ekstremizmowi. Porozumienie to było możliwe tylko dzięki temu, iż austriacka socjaldemokracja, posiadająca olbrzymie wpływy w klasie robotniczej prowadziła umiarkowaną politykę i nie zezwoliła na większą radykalizację nastrojów we własnych szeregach. Wkrótce jednak sytuacja uległa pogorszeniu, albowiem w roku 1920 socjaldemokraci wyraźnie przegrali wybory względem swoich dotychczasowych koalicjantów. Miało to bezpośredni związek ze zdarzeniami na terenie Węgier, które wywarły na społeczeństwie austriackim wrażenie strachu przed radykalizmem o lewicowym zabarwieniu. Od tej pory Austrią niezmiennie będzie rządzić partia chadecka. Socjaldemokraci utracili wpływy, ale nadal pozostawali silni. Ujednolicili kształt wszystkich działających w kraju związków zawodowych i przechwycili stery rządów na szczeblach lokalnych, dzięki czemu zdołali uzyskać kontrolę nad znaczną ilością miast austriackich. Zgodnie z obowiązującą wtenczas modą w Europie, socjaldemokraci posiadali także własne oddziały szturmowe zwane Schutzbund. Powstały one w roku 1919 w celu obrony przed ewentualną inwazją komunistycznych Węgier. Mimo przejścia do opozycji socjaliści wciąż pozostawali drugą siłą parlamentarną w Austrii, przez co prawica nie mogła spać spokojnie. Największym jednak problemem było katastrofalne i ciągle pogarszające się położenie gospodarcze kraju. Było to spowodowane koniecznością wypłacania przez Austrię nałożonych na nią ogromnych kontrybucji wojennych. Oliwy do ognia dolał rok 1929, który przyniósł światu czasy Wielkiego Kryzysu, przez co państwo austriackie pogrążyło się w biedzie. Rządząca chadecja nie potrafiła utrzymać kontroli nad wydarzeniami. Pojawiły się słuszne obawy, iż socjaldemokraci będą chcieli wykorzystać panujący bałagan i objąć rządy. Konserwatyści w połączeniu ze środowiskami kombatanckimi, skupionymi w paramilitarnej organizacji, Heimwehrze, coraz intensywniej naciskały na sfery rządowe, aby spróbowały one...