Zapobieganie i zwalczanie terroryzmu

Terroryzm jest to zjawisko, które w dzisiejszych czasach jest bardzo popularne. Termin ten oznacza użycie przemocy fizycznej, psychicznej, jak i broni, czy ładunków wybuchowych przeciwko pojedynczym osobom lub grupom, mające na celu zastraszenie społeczeństwa i władz państwa, w celu wymuszenia na nich realizację konkretnych celów. Zazwyczaj terroryści uderzają w niewielką część ludności, żeby zmusić resztę obywateli do odpowiedniego zachowania.

Działania te są realizowane poprzez naruszenie porządku prawnego. Ponieważ terroryzm stanowi zagrożenie dla bezpieczeństwa oraz wolności, są podjęte różne środki do zapobiegania mu. Obowiązek do walki z tym zjawiskiem spoczywa na państwach, organizacjach, a także instytucjach międzynarodowych, ponieważ ich priorytetem jest utrzymywanie pokoju. Do takich możemy zaliczyć m.in. ONZ, Unię Europejską, NATO, Radę Europy, OBWE, Organizację Państw Amerykańskich, Unię Afrykańską, czy Stowarzyszenie Narodów Azji Południowo-Wschodniej.

Społeczność światowa dąży do likwidacji konfliktów i rozwiązywania spornych problemów. Wypracowała szereg regulacji prawnych, do których można zaliczyć protokoły i konwencje ONZ w pierwszej kolejności, które w sposób wszechstronny obejmują kwestie przeciwdziałania, jak i zwalczania go. Dokumenty ONZ stanowią podstawę do rozwiązań prawnych. Jednak, moim zdaniem, tak naprawdę one nie do końca działają tak, jak powinny. Co prawda, wszystkie organizacje, na czele z ONZ, dokładają wszelkich starań, aby zapobiegać aktom terroryzmu, represjonować tych, którzy są im winni oraz ochraniać obywateli, jednak nie zawsze to wystarcza.

Jeśli chodzi o zapobieganie terroryzmowi, to w pierwszej kolejności chodzi o likwidowanie przyczyn terroryzmu. Nie dopuszczenie do powstawania konkretnych sytuacji, np. niezadowolenia obywateli. Należy dusić problem w zarodku. Pomóc w poprawie sytuacji ekonomicznej słabszych państw, w których panuje wojna, nie pozwalać, aby złe sytuacje społeczne w innych krajach pozwalały na to, aby terroryści mogli znaleźć w nich azyl i ucieczkę od kary.

Bezpośrednia walka z terroryzmem polega na tym, że władze muszą być przygotowane i gotowe na ataki. Policja oraz siły militarne przechodzą szkolenia, by wiedzieć, jak mają się zachować w takiej sytuacji. Wzmacnia się ochronę fizyczną i techniczną konkretnych obiektów, które mogą być zagrożone, a także działalność ofensywną, która ma doprowadzić do aresztowania terrorystów, rozbicie ich struktur i organizacji oraz udaremnienia zamachów. Angażuje się do tego nie tylko wyżej wymienione dwa organy ścigania, ale również służby specjalne i ratownicze. Tworzone są plany bezpieczeństwa infrastruktury krytycznej w razie danego zagrożenia. Państwa są przygotowane na interwencję w innych w razie realnego zagrożenia.

Jednak nie wszystko da się rozwiązać za pomocą broni, toteż są wszczęte środki, aby zapobiegać powstawaniu w ogóle takim zjawiskom. Państwa wymieniają się wiedzą i doświadczeniem w zakresie ochrony ludności i obiektów. Każde państwo posiada odpowiednich ludzi, którzy prowadzą negocjacje drogą dyplomatyczną, na ile jest to tylko możliwe. Ciągle podnosi się ich kwalifikacje i przygotowuje na każdą ewentualność, aby umieli sobie radzić z konsekwencjami, które będą niosły ataki. Istnieją specjalne listy z nakazaniem aresztowania, poszukuje się ludzi odpowiedzialnych za te działania, aby uniemożliwić im kolejne powstawanie zagrożeń. Finansuje się konkretne środki, służące do ochrony ludności, a także tworzy mechanizmy obrony społeczeństwa.

W niektórych państwach organizuje się projekty, w których szkoli się obywateli, jak mają się zachować w przypadku aktów terroryzmu. Przykładem może być Komenda Wojewódzka Policji w Szczecinie, która od 2012 roku realizuje projekt „Zapobieganie i zarządzanie skutkami terroryzmu, w rejonie Gazoportu w Świnoujściu jako elementu bezpieczeństwa w regionie Morza Bałtyckiego”. Komisja Europejska wspiera projekt finansowo, ponieważ uważa ochronę gazoportu za jedno z najbardziej zagrożonych miejsc. Projekt obejmuje realizację działań związanych z poprawą bezpieczeństwa osób, miejsc publicznych i obiektów infrastruktury publicznej w przypadku realnego zagrożenia terrorystycznego. Jednym z największych zadań projektu, było przeprowadzenie symulacji ataku terrorystycznego.

Zapobieganie i zwalczanie terroryzmu nie jest łatwym zadaniem, toteż musimy pamiętać, że także my musimy umieć pomóc służbom odpowiedzialnym za nasze bezpieczeństwo, czy to krajowe, czy międzynarodowe.

Bibliografia

1. http://www.msz.gov.pl

2. http://www.unic.un.org.pl

3. http://europa.eu

4. http://www.policja.pl/pol/aktualnosci/87721,dok.html#top