W celu dobrego zrozumienia tematu należy wyjaśnić, czym są przypowieści. Są to inaczej parabole czyli rozbudowane porównanie, oparte na podobieństwie jakie zachodzi między bardzo różnymi płaszczyznami rzeczywistości. Mamy też do czynienia w przypowieściach z sensem znacznie głębszym. Wszystkie te opowieści zawierają ponadczasowe przesłania, cała Biblia zresztą to zbiór uniwersalnych prawd. Tak więc uważam, że przypowieści biblijne dostarczają przykładów godziwego postępowania, także dziś, ponieważ każdy człowiek uczy się na błędach. Biblia jest słowem Bożym, które zostało napisane przez ludzi działających pod natchnieniem Bożym i na sposób ludzki przekazują nam różnorakie historie, które ukazują co jest dobre , a co złe. Aby poprzeć moją tezę podam kilka argumentem. Pierwszym i zarazem najważniejszym argumentem będzie „Przypowieść o talentach”. Pochodzi ona z Nowego Testamentu, z Ewangelii świętego Mateusza. Pan miał trójkę sług. Kiedy miał sie wybrać w długą podróż przywołał ich i oddał im na przechowanie swój majątek. Dwaj pierwsi pomnożyli swoje pieniądze umiejętnie je inwestując i obracając nimi. Trzeci służący w obawie, że straci powierzoną sobie kwotę, zakopał swoje pieniądze. Gdy pierwsi dwaj przynieśli Panu pomnożone talenty, pochwalił każdego z nich, a kiedy trzeci sługa przyniósł tylko jeden talent pan rozgniewał się i wydalił ze swojego domu. Przypowieść ta jest o darach, jakie każdy z nas otrzymał od Boga w chwili przyjścia na świat i o tym, że należy o nie dbać jak również pomnażać je.. Człowiek, który nie rozwija się , nie pomnaża darów otrzymanych od Boga jest godny potępienia. Uważam , że przypowieść o talentach dotyczy także pomnażania wiary, aby po śmierci zasłużyć na nagrodę a nie na karę. Drugim moim argumentem jest przypowieść o siewcy. Ziarna, które padły na ziemie nieurodzajne, nie wydały plonu, natomiast te, które padły na glebę żyzną, zaowocowały plonem. Gleba to inaczej dusza człowieka, a padające na nią ziarna moim zdaniem oznaczać mogą różnego rodzaju nauki, które docierają do człowieka w ciągu wielu lat jego życia. Jeżeli dusza człowieka jest skłonna do zmian wówczas posiane ziarna- nauka zakiełkują. Jeśli jednak dusza człowieka jest niechętna zmianom żadne nauki nie będą w stanie jej skłonić chociażby do najprostszych refleksji. Ta przypowieść pokazuje ludziom, aby kształcili się dla siebie , a nie dla kogoś. Ostatnim argumentem będzie przypowieść o „Synu marnotrawnym” . Owa przypowieść za sprawą ukazania mężczyzny i jego dwóch synów pokazuje nam, czym w gruncie rzeczy jest wybaczenie. Młodszy syn opuszcza rodzinny dom,...