TYTUŁ AUTOR PROBLEMATYKA „Do moich uczniów” Jan Twardowski Podmiot liryczny, który łatwo utożsamić z poetą-kapłanem, bezpośrednio zwraca się do swoich uczniów(apostrofa: „Uczniowie moi, uczennice drogie” - liryka zwrotu do adresata), wylicza ich z imienia, wskazując na ich upośledzenia: „buzią otwartą”, „z rączkami sztywnymi”, „bez nogi prawej”, „nóżki krzywe”, „z wodą w głowie”. Przypomina żarty swoich uczniów - kradzież parasola, położenie żaby na szkolnym dzienniku i lekcję religii, na której słowa o niebie i robotnikach z winnicy wywołały łzy wzruszenia. Poeta wyraża swój niepokój o dalszy los tych dzieci: „gdzie się teraz podziewasz, w jakim obcym tłumie - / czy ci znów dokuczają na pauzie i w klasie”. W ostatniej z siedmiu strof wiersza Twardowski oświadcza, że czeka na swych „najdroższych” uczniów, szczególnie w święta Bożego Narodzenia i na Wielkanoc. Wie, że bez dzieci i bez pracy wśród najbardziej potrzebujących serca i opieki życie nie ma sensu. Utwór jest podpisany „Ten od głupich dzieci”. Takie samookreślenie poety nie jest jego ośmieszeniem, ponieważ nie każdy może pracować z upośledzonymi. Podpis dowartościowuje autora-kapłana. „Jak to łatwo jest deptać” Jarosław Iwaszkiewicz Podmiot liryczny uważa, że pewne zachowania przychodzą nam w życiu z dużą łatwością, a o inne jest bardzo trudno. Według niego łatwo jest kogoś obrazić, nie patrząc mu w oczy, czy deptać upadłe wielkości. Trudno jest natomiast zawołać głośno, gdy wszyscy szepczą, czy być po prostu sprawiedliwym. „Oda I, 11” Horacy Liryka zwrotu do adresata, wiersz ma charakter filozoficzno- refleksyjny. Adresatka wiersza Leukone nie ma dociekać kiedy umrze, gdyż jest to daremne, na to pytanie nie znają odpowiedzi nawet Babilońscy wróżbiarze. Podmiot liryczny prosi Leukone aby zaakceptowała życie, korzystała z każdej jego chwili, znalazła szczęście w codziennych obowiązkach, radowała się przy pucharze wina oraz nie wierzyła w obietnice przyszłości. Podmiot liryczny zaleca postawę epikurejską (carpe diem) oraz stoicką (wewnętrzna równowaga, poddanie się losowi). W wierszu pojawia się słynne zalecenie Horacego: carpe diem. „Prometeusz” Leopold Staff Wiersz pokazuje bohatera jako pozbawionego wzniosłości. Poeta jest przeciwny starożytnemu archetypowi i uważa, go za sztuczny. Pokazuje w swym utworze ludzi, którzy dobrze czują się ze swoim cierpieniem i taka postawę przyjmują. „Sanctus” Edward Stachura Tytuł utworu jest nawiązaniem do modlitwy „Święty, Święty”. Utwór Stachury jest pochwałą ziemi i nieba, najdrobniejszych i wielkich elementów świata i istnienia. Ziemia jest Święta, a więc...