Historia Somalii Zniszczona wojną Somalia znajduje się we wschodnim Rogu Afryki, obarczona konfliktem od 1991 roku, kiedy watażkowie obalili Siad Barre, a następnie starli się ze sobą. Siad gdyby rządził krajem skutecznie i mądrze nie doszłoby do konfliktu. Dwaj watażkowie Farah adid i Ali Mahdi controlling południe i północ Somalia odpowiednio walczyli o władzę, aż dopiero w 2005. Kraj został rozdarty przez klan opartych przywódców walczących frakcji i milicji, a setki tysięcy zostało zabitych w bezsensownym konflikcie. Islamiści na czele Unii Trybunałów Islamskich (UIC) przejęli władzę w czerwcu 2006 r. i został przywrócony spokój i normalność. Pokój został jednak zakłócony przez inwazję wojsk Etiopii w grudniu 2006 roku w USA i islamiści zostali obaleni .Od 2007 r. konflikt pomiędzy watażkami uległ pogorszeniu, gdy islamiści zaczęli ruch oporu w celu obalenia obcych wojsk. Pogrążony w wojnie domowej, kraj był w niebezpiecznej sytuacji z niewielką nadzieją na powrót do pokojowych warunków. Działo się tak pomimo zatrudnienia sił pokojowych niektórych sąsiednich krajów afrykańskich. Somalia była bez rządu krajowego od 1991 roku uważana za upadłe państwo. W tym czasie powstało 13 rządów przejściowych , obecnie powstał 14. Islamska rebelia zdobyła dużą przewagę i kontrowała większą część kraju. Islamscy wojownicy targnęli na rząd co doprowadziło do jego kierunku upadku. Piractwo morskie u wybrzeży Somalii nadało ł nowy wymiar zawirowaniom politycznym. Prezydent Somalii Abdullahi Yusaf wybrany w listopadzie 2004 roku ,jednostronnie oddalił premiera Nur Hassan Hussein i powołał Mohammad Mahmud Guled w jego miejsce w listopadzie 2008 r. który staną na czele tymczasowego rządu federalnego (TFG). Parlament kraju odmówił zatwierdzenia zmiany i żądał utrzymania Husajna na swoim stanowisku. USA i kraje sąsiadujące też potępili tą decyzję. Kenia ogłosiła sankcje Yusaf mówiąc że był przeszkodą dla pokoju ,ponieważ udaremniał każdą propozycję pokojową. Posiedzenie parlamentu było planowane w Dżibuti w dniu 26 stycznia 2009 r. w którym nowy prezydent miał być wybrany i parlament indukcyjny powiększony o 200 nowych członków -islamistów należących do opozycji. Celem było utworzenie rządu jedności oraz izololacja linii islamistów prowadzonych przez al-Shabab. Jednak wraz z upadkiem Baidoa w dniu 26 stycznia 2008 wkrótce po odejściu etiopskich miast, które były ostoją i siedzibą parlamentu, TFG reguła ograniczyła się tylko do Mogadiszu. Było to niepewne i w każdej chwili mógł nastąpić jej upadek, na ratunek przyszło wsparcie z zewnątrz . Takie wsparcie było tymczasowe,...