Charakterystyka realizmu w odniesieniu do stosunków międzynarodowych Cel: Charakterystyka ideologii realizmu i jej twórców. Słowa kluczowe: Realizm klasyczny, realizm strukturalny, realizm ofensywny, realizm defensywny, realizm neoklasyczny. Tematem mojej pracy jest charakterystyka ideologii realizmu odnosząca się do szeroko rozumianego aspektu bezpieczeństwa narodowego i międzynarodowego. Realizm jest jednym z nurtów, w którym teoretycy analizowali sposób prowadzenia polityki między państwami opierający się na nieustających zabiegach związanych z bezpieczeństwem. Potęga jest decydującym czynnikiem zapewniającym stabilizację w zakresie bezpieczeństwa i umożliwia prewencję zagrożeń. Jest kluczowym elementem, który decyduje o podjętych decyzjach i działaniach. Na prężność państwa składa się dobrze prosperująca gospodarka, która daje możliwości stworzenia zaplecza militarnego. Państwa poprzez posiadanie zasobów militarnych są w stanie odstraszyć potencjalnego przeciwnika poprzez pokazanie wewnętrznej siły. Naczelną zasadą jest dążenie do równowagi sił, które ma na celu niedopuszczenie do uzyskania przez jedno państwo przewagi na rzecz pozostałych. Zagrożenia mogą występować na różnych szczeblach a państwa prowadzą politykę w celu ich neutralizacji. W tym celu dążą do zawierania sojuszy, prowadzą wyścigi zbrojeń. Dla innych państw stwarza to sytuację budzącą respekt. Pojawia się również pojęcie dylematu bezpieczeństwa, z jednej strony to co powoduje wzrost bezpieczeństwa u jednych jest powodem do obaw dla innych. W związku z tym obowiązuje zasada ograniczonego zaufania, ponieważ nigdy nie jest się w stanie określić zamiarów innych państw. Realiści rozpatrywali aspekt bezpieczeństwa z różnych punktów widzenia. Postaram się je przybliżyć. Mówiąc o realizmie klasycznym należy wspomnieć o jego twórcach. Jednym z nich był Edward Carr. W jednej ze swoich publikacji pt. „ The Twenty Year’ s Cristis” skrytykował idealizm. Twierdził, że prawo naturalne nie mogą być podstawą prawa międzynarodowego. Innymi przedstawicielami realizmu klasycznego byli Hans Morgenthau i Reinhold Niebuhr. Niebuhr twierdził, że nieustanne poczucie zagrożenia jest determinantem niekończącej się walki o przetrwanie. Odnosi się on do korzeni natury ludzkiej. Atrybutem bezpieczeństwa była potęga militarna i dążenie do równowagi sił. Głównymi założeniami realizmu klasycznego są: 1. Nadrzędna rola państwa w stosunkach międzynarodowych; 2. Ograniczona moralność; 3. Prowadzenie analizy potęgi innych państw. Kolejnym przedstawicielem realizmu klasycznego był Hans Morgenthau. Postrzegał naturę...