Metamorfoza jak podaje Słownik Języka Polskiego oznacza zmianę postaci, wyglądu, bądź też przeobrażenie się, przemianę lub przekształcenie jednej formy w inną. Metamorfoza ujmowana jest również w kontekście przemiany, która oznacza zamianę w coś innego lub stanie się innym niż poprzednio. Wraz z biegiem życia każdy z nas ulega metamorfozie, gdyż jest ona wpisana w tok ludzkiej egzystencji. Dla jednych oznacza ona pozytywną formę przeobrażenia, zaś dla innych stanowić może nieprzyjemny aspekt przeistoczenia. W przypadku, gdy mowa o metamorfozie bohatera literackiego istotę stanowi przemiana wewnętrzna bohatera i czynniki które wpłynęły na tę sytuację. Literatura zawiera wiele historii bohaterów, którzy ulegli metamorfozie, są to m.in.: postać z dramatu Szekspira – Makbet, oraz bohater dramatu romantycznego Juliusza Słowackiego – Kordian. Makbet to tytułowy bohater jednego z najsłynniejszych dramatów Szekspira. Poznajemy go jako cnotliwego, szlachetnego, oddanego królowi i przyjacielowi nieustraszonego w walce rycerza. Jest on niezwykle szanowanym człowiekiem, uważanym za jednego z najmężniejszych i prawych ludzi. Zarodkiem metamorfozy głównego bohatera jest niewątpliwie moment przepowiedzenia wróżby Makbetowi przez trzy wiedźmy. Od chwili, gdy część wróżby wypełnia się wręcz od razu Makbet zaczyna się zmieniać. Chęć zdobycia władzy staje się dla niego rzeczą priorytetową, przyjaźń i walka o dobro ojczyzny schodzą na dalszy plan. Bohater zaczyna postrzegać innych jako wrogów, przeszkody które należy usunąć, alby osiągnąć cel: „(…) trzeba mi usunąć z drogi ten szkopuł, inaczej bym runąć musiał w pochodzie.” Żona Makbeta, Lady Makbet po otrzymaniu od męża listu, w którym obwieszcza jej przepowiednie trzech wiedźm mając na uwadze fakt, iż natura Makbeta zawsze skłaniała się ku dobru, zamierza wspomóc go w dojściu do władzy, niekoniecznie drogą szlachetnych uczynków. Pierwszą wyraźną oznaką przemiany wewnętrznej Makbeta jest jego zachowanie w chwili odbywania się przyjęcia w ich posiadłości, bohater znajduje w tejże uroczystości możliwość szybkiego dojścia do władzy: „Jeśli to, co się ma stać, stać się musi, niechby przynajmniej stało się niezwłocznie”. Bez skrupułów ustala wraz z Lady Makbet szczegóły ich niechybnej zbrodni. Pomimo tego, że tuż przed zabiciem króla Dunkana w bohaterze odzywa się głos sumienia w postaci halucynacji i złudzeń, Makbet odpędza złe myśli i wątpliwości, po czym dokonuje zbrodni. Zbrodnia ta odcisnęła największe piętno na Makbecie, stała się najistotniejsza pod względem metamorfozy bohatera. Pomimo tego, że zostaje królem Szkocji...