Rezystancja jest cechą obiektu, określającą jego zdolność do ograniczania ruchu nośników prądu w materiale. Jest to jednocześnie podstawowy parametr elementu elektronicznego nazywanego rezystorem. Zgodnie z prawem Ohma, jest to stosunek spadku napięcia powstałego na elemencie do natężenia przepływającego przez niego prądu. W obwodzie prądu zmiennego rezystancja określana jest jako składowa czynna impedancji. Jedną z metod pomiary rezystancji jest metoda techniczna. Metoda techniczna pozwala na pomiar rezystancji przy zadanym natężeniu prądu w elemencie badanym. Ma to zasadnicze znaczenie przy pomiarze rezystancji zależnych od prądu, kiedy to wymagana jest regulacja prądu pomiarowego w stosunkowo szerokim zakresie w celu wyznaczenia charakterystyki prądowo - napięciowej badanego elementu. Metoda techniczna polega na pomiarze natężenia prądu I płynącego przez element badany oraz napięcia U panującego na jego zaciskach. Pomiar dokonywany jest najczęściej przy zasilaniu układu napięciem stałym, może być jednak realizowany także przy zmiennym napięciu zasilającym, wtedy symbole U oraz I w powyższym wzorze oznaczają wartości skuteczne napięcia i prądu. Metoda techniczna może być realizowana w jednym z dwóch układów pomiarowych: w układzie „z dokładnym pomiarem prądu” albo w układzie „z dokładnym pomiarem napięcia” . Układ poprawnie mierzonego napięcia: (obrazek) W tym przypadku woltomierz mierzy napięcie U na oporniku R które jest równocześnie równe napięciowi na woltomierzu. Ur=Uv Natomiast amperomierz mierzy całkowite natężenie prądu, będące suma natężeń pradów płynących przez badany opornik oraz woltomierz: Ia=Ir+Iv Z analizy obwodu pomiarowego wynika, ze wartość mierzonego oporu wynosi : R=Ur/Ir=Uv/(Ia-Iv)=Uv/(Ia-Uv/Rv) gdzie Rv jest wartością oporu wewnętrznego woltomierza. Jeżeli wartość oporu wewnętrznego woltomierza jest dużo większa od wartości mierzonego oporu ( R V R ) wówczas wartość prądu płynącego przez woltomierz jest do pominięcia w stosunku do wartości prądu płynącego przez opornik Iv=Uv/Rv a tym samym w stosunku do prądu całkowitego. W takim przypadku Uv/RvIaIa-Uv/RvIa Wówczas wzór upraszcza się do postaci: R=Uv/Ia dającej przybliżoną wartość oporności badanego opornika. Układ ten stosuje się w przypadku gdy mierzona wartość oporu jest dużo mniejsza od oporu wewnętrznego woltomierza. Błąd względny metody wynikający z uwzględnienia prądu Iv powoduje, że obliczona rezystancja Rx jest mniejsza od rzeczywistej. Jest tym mniejszy, im większa jest rezystancja wewnętrzna woltomierza względem rezystancji mierzonej. Bezwzględny błąd metody pomiaru...