Renesans (odrodzenie) to epoka w dziejach kultury europejskiej, która rozpoczęła się we Włoszech w XVI wieku, a zakończyła w XVI w. (w Polsce XV-XVI w.). Renesans to czasy burzliwego rozwoju sztuki i nauki, wielkich odkryć geograficznych oraz kultu starożytności, której dzieła stały się wzorcem dla pisarzy i poetów tego okresu. W filozofii panował neoplatonizm. Centrum zainteresowania stał się człowiek – antropocentryzm. Renesansową afirmację życia (czyli zachwyt nad życiem) doskonale przedstawił Mikołaj Rej w utworze „Żywot człowieka poczciwego Rok na cztery części rozdzielon”. Poeta opisuje tam piękno życia na wsi, gdzie gospodarz żyje w zgodzie z naturą. Jej dary wykorzystuje z rozsądkiem i umiarem. Panuje tam spokój i harmonia. Wszystko ma swoją kolej. Można spokojnie cieszyć się ziemskim życiem. Mikołaj Rej w utworze „Rok na cztery części rozdzielon” przedstawił życie na wsi jako koegzystencję człowieka z naturą. Poeta używa wielu zdrobnień i wyliczeń, co sprawia, że język tekstu jest bardzo plastyczny i miły w odbiorze. Rej korzysta z długich rozbudowanych zdań, używa terminologii ogrodniczej oraz gwary myśliwskiej. Jego styl można nazwać stylem gawędziarza. Filozofia stoicka pojawia się m.in. w „Pieśni IX” Jana Kochanowskiego, w której nadawcą jest mędrzec, filozof udzielający rad. Uświadamia nam, że los...