Wiele dzieł powstało w epoce romantyzmu, miały więcej lub mniej wspólnego. Każde zaś mówiło o wielkiej miłości głównej postaci – bohatera romantycznego. Dziś opiszę trzy różne jego wcielenia. Bohater werteryczny – który wziął początek i nazwę od bohatera powieści Goethego ,,Cierpienia młodego Wertera” Młody Werter jest bardzo ciekawą postacią. Z jednej strony jest idealistą – stwarza idealny obraz swojej miłości Lotty, kocha swoje wyobrażenie o niej a wręcz sakralizuje ją ,,Modlę się już tylko do niej” ,,Świętą mi jest” Werter kieruje się uczuciem, jego miłość jest silna, przejmując, nie potrafi obejść się bez swojej ukochanej " Lotta!, Lotta! - I koniec ze mną!. Zmysły me plączą się. Już od tygodnia jestem bez przytomności. Oczy moje są pełne łez". Zaś z drugiej strony jest buntownikiem, nie godzi się na to, że jego ukochana jest z innym, a to uczucie doprowadza go do samobójstwa. Jest wrażliwy, bardzo często się wzrusza, uwielbia przyrodę i ona przynosi mu spokój " gdzie miła dolina dymi w koło mnie, a wysokie słońce spoczywa na powierzchni nieprzeniknionego lasu i tylko pojedyncze promienie wkradają się do wnętrza świątnicy". Jednak nawet przyroda nie może mu dać ukojenia, przeżywa swoje cierpienia samotnie, staje się niewolnikiem miłości. W końcu gdy uczucie jest już nie do wytrzymania całuje Lottę, a potem popełnia samobójstwo. Głównym bohaterem IV części dziadów A. Mickiewicza jest Gustaw -Pustelnik. Żyje on marzeniami ,,Bujałem po zmyślonych od poetów niebie” i poszukuje boskiej kochanki ,,Szukałem ach szukałem tej boskiej kochanki” Poszukuje je dlatego, że uważa iż dwie dusze są sobie przeznaczone, ale nie mogą się one spotkać na ziemi ,,Złączy się znowu jedność, dusza z duszą zleje” Gustaw przeżywa nieszczęśliwą miłość, gdyż jego ukochana porzuca go dla innego mężczyzny, on zrozpaczony próbuje popełnić samobójstwo. Jest to najgorszy grzech i czeka go wieczne potępienie, jednak w rozmowie z księdzem wspomina od o trzech rodzajach śmierci . ,,Jedna śmierć jest pospolita, śmiercią tą starzec. Kobieta” ,,Ale jest straszniejsza druga, bo nie umarza od razu, powolna bolesna, długa, śmierć ta dwie społem osoby ugodzi” ,,Jeszcze rodzaj śmierci trzeci śmierć wieczna, jak Pismo mówi biada, biada człowiekowi, którego ta śmierć zabierze” Gustaw mówi, że jego spotkała ta druga śmierć, gdyż rozdzielono go z ukochaną. Przez co odsuwa się od świata, nie mogąc się z tym pogodzić, chce być ze swoją miłością, ale nie może i to właśnie to skłoniło go do próby popełnienia samobójstwa. Po niej próbuje na nowo odnaleźć sens życia. Przechodzi głęboką metamorfozę: z...