Etruskowie to lud nieznanego pochodzenia, który czasami utożsamiany jest z ludem Tursza, jednym z tzw. ludów morskich, które ok. 1200 r. p.n.e. dokonały zniszczenia pierwszych cywilizacji rejonu Morza Egejskiego. Około 1000 r. p.n.e. zajęli oni tereny dzisiejszej Toskanii, a do 500 r. p.n.e. stworzyli najsilniejsze państwo na terenie północnej Italii, sięgające Kampanii ma południu i Veneto na północy. Etruskowie nie stworzyli jednolitego państwa, jednak dzięki istnieniu związku 12 miast stanowili ważną siłę polityczną w Italii. Miastami etruskimi rządzili królowie, później władzę przejęli w nich wybieralni przedstawiciele arystokracji. Etruskie insygnia władzy, takie jak purpurowa tunika (toga praetexta), tron ozdobiony kością słoniową (sella curulis - krzesło kurulne), pęk rózg (fasces) z zatkniętym w nie toporem, przejęli potem Rzymianie. Historię sztuki etruskiej dzieli się na kilka okresów: 1000 – 8000 p.n.e. okres tzw. kultury Villa Nuova (znaleziska z okolic Bolonii), w którym pojawiają się pierwsze groby zwane tumulusami, oraz antropomorficzne naczynia grzebalne, tzw. kanopy. 800 – 650 okres orientalizujący w którym sztuka tworzona była pod wpływem greckiej sztuki archaicznej, 650 – 500 okres archaiczny którego sztuka ma wiele cech sztuki jońskiej i korynckiej, i w którym rozwija się malarstwo ścienne i malowana ceramika 500 – 300 okres klasyczny w którym sztuka etruska osiągnęła szczytowy poziom, jednak z uwagi na rodzącą się potęgę republiki rzymskiej tworzona była w niewielkiej ilości (z wyjątkiem brązów z Veii, zburzonego dopiero w 396 r. p.n.e.). 300 – 100 okres zaniku kultury etruskiej wchłanianej przez kulturę starożytnego Rzymu.Charakterystyczne dla sztuki Etrusków są rzeźby terakotowe naturalnej wielkości umieszczane na sarkofagach, rzeźby z brązu, malarstwo ścienne, wyroby z metalu - szczególnie tzw. situle, czyli metalowe, bogato zdobione naczynia, grawerowane lustra, metalowe hełmy oraz wysokiej jakości biżuteria wykonywana z metalu (złoto) granulowanego lub filigranu uzupełnianego szkłem lub kamieniami szlachetnymi.W kulturze Etrusków dużą rolę odgrywały wierzenia w życie pozagrobowe, o czym świadczy zwyczaj składania ofiar i urządzania walki gladiatorów podczas obrzędów pogrzebowych i bogaty wystrój grobów, rzeźbionych w skale lub - później - kopułowych (tumulusy), zgrupowanych w "miasta zmarłych". Kapłani zajmowali wysoką pozycję, a ich głównym zajęciem było odczytywanie woli bogów na podstawie "znaków", czyli wróżby z wątroby i trzewi ofiar oraz piorunów. Kult i urzędowe czynności króla regulował kalendarz księżycowy....