Siedmiu mędrców - nazywano tak wybitnie uzdolnionych ludzi w starożytności, którzy głosili mądrości życiowe, nie tyle wynikające z głębokich przemyśleń, ile z bogatego doświadczenia. Działali w okresie 620 - 550 p.n.e.

Według Platona siedmioma mędrcami byli:

- Solon;

- Kleobulos;

- Bias z Prieny;

- Tales z Miletu;

- Pittakos z Mityleny;

- Myzon z Chene;

- Chilon ze Sparty.

Głoszone przez nich mądrości sprowadzały się do wychwalania roztropności i powściągliwości.