Temat mojej prezentacji to "Różne wizerunki Matki Boskiej w Literaturze i sztuce Średniowiecza.". Za pomocą utworów "Bogurodzica" i "Lament Świętokrzyski" postaram się udowodnić że w epoce średniowiecza matka boska została ukazana w różny sposób. Oba utwory skupiają się wokół Matki Boskiej, są bardzo emocjonalne. Ludzie wierząc, że jest Matką Zbawiciela oddawali jej pokłon. Swoją głęboką wiarę i umiłowanie wyrażali w różny sposób. Pieśń "Bogurodzica" - najbardziej znany i najstarszy średniowieczny polski tekst religijny który powstał prawdopodobnie na przełomie XIII i XVI wieku. Utwór ten cieszył się ogromną popularnością nie tylko w kręgu kościelnym. Pieśń ta stała się hymnem rycerstwa polskiego i była przez nie śpiewana między innymi przed bitwą pod Grunwaldem. W "Bogurodzicy" ważne jest wywyższanie Matki Boskiej", która łącząc w sobie pierwiastki ludzkie i boskie może być najlepszym pośrednikiem między ludźmi a Chrystusem. Podniosły charakter utworu podkreśla szczególne względy Maryi u swojego Syna. Fragment "Twego syna, Gaspodzina matko zwolena Maryja! Zyszczy nam, spuści nam" przedstawia Królową nieba i ziemi jako opiekunkę troszczącą się zarówno o ludzi jak i o swojego Syna. Ludzie wierzący doskonale zdawali sobie sprawię z jej wielkości, prosząc w swych modlitwach o przebywanie w raju po śmierci. Drugi utwór "Lament Świętokrzyski" mający także tytuł "Posłuchajcie bracia miła" pochodzi z drugiej połowy XV wieku. Utwór ten, będący rodzajem wypowiedzi lamentacyjnej, został uznany za arcydzieło polskiej liryki średniowiecznej. W dziele tym ukazana jest Matka Boska rozpaczająca nad cierpieniem swojego syna. Maria zwraca się do udręczonego Syna i żali się że nie może ulżyć jego cierpieniom. Pod wpływem ogromnego bólu bez wahana zwraca się z wyrzutem do Archanioła Gabriela, który zwiastował jej kiedyś wielką radość, oto, że jest pełna żałości i smutku. Charakterystyczne w utworze jest że, Maryja jest nie tylko Matką Boga, ale po prostu matką cierpiąca po stracie...