Postacie rycerzy, żołnierzy i spiskowców bardzo często występują w literaturze. Te typy bohaterów dzieli wiele, lecz łączy ich motyw walki za ojczyznę. Wszelkie motywy walki bardzo interesują ludzi, stąd wiele takich postaci w literaturze. By je porównać posłużę się przykładami bohaterów „ Pieśni o Rolandzie” , „Kordiana” i „Potopu”. Na początku jednak wyjaśnię pewne pojęcia konieczne do dalszej prezentacji tematu. A więc żołnierz to, osoba walcząca o dobro i wolność własnej ojczyzny. W pełni moralnej, szczerej oraz niczym niewarunkującej walki. Spiskowcem możemy nazwać osobę, która w dobrym tego słowa znaczeniu charakteryzuje się przede wszystkim uknuciem spisku przeciwko wrogowi. Rycerz to działacz w pełni honorowy, jak współczesny żołnierz działający tylko w imię dobra swojego kraju. Analizując treść tematu doszedłem do wniosku że wszystkie 3 typy postaci w nim zawarte łączy to że walczą w imię swojej ojczyzny jednak ich sposób walki, działania jest zależny od epoki w której żyją czy też sytuacji w jakiej się aktualnie znajdują. Rycerze w średniowieczu byli jedną z najważniejszych warstw społecznych. Otrzymywali od króla ziemię w użytkowanie. W zamian byli zobowiązani do służby wojskowej. Całe życie szkoleni do walki, ciężko uzbrojeni i opancerzeni stanowili niezwykle potężną siłę na polu bitwy. Idealny rycerz ma nieskazitelną reputację, jest człowiekiem honoru, walczący o słuszną sprawę do ostatniej kropli krwi. Najsłynniejszy w Europie poemat rycerski to „Pieśń o Rolandzie”. Roland to postać historyczna, rycerz Karola Wielkiego i jeden z wodzów jego armii. Podczas powrotu z wypraw przeciw saracenom o którym opowiada „Pieśń o Rolandzie” dowodził on tylną strażą armii cesarza Karola Wielkiego. W czasie drogi, w Pirenejach oddział Rolanda został zaatakowany przez armię muzułmanów. Pomimo olbrzymiej przewagi liczebnej wroga, Roland nie decyduje się zadąć w róg aby wezwać na pomoc władcy. Uważa, że byłby to akt tchórzostwa z jego strony. Rycerz ceni honor ponad życie własne i życie towarzyszy boju. Uważa, że dobrą walką przyniosą sławę sobie i swoim rodzinom. Jest pewny siebie, swych umiejętności , bo też naprawdę doskonale walczy, co jest charakterystyczną cechą rycerza. Myśl o walce i zabijaniu wrogów napawa go radością, cieszy się że może zabijać niewiernych, w obronie wiary jak prawdziwy rycerz. Walczy bardzo dzielnie. Roland ma olbrzymią siłę i wytrzymałość. Jest okrutny i zabija wielu Saracenów. Jest wielkim patriotą, wiernym ojczyźnie. W czasie walki mówi słowa: „ Nie daj Bóg, aby słodka Francja miała iść w pogardę.” Dopiero gdy poległo wielu z...