Droga Polski do NATO Droga Polski do NATO została zapoczątkowana w 1989 roku, kiedy to zrodziła się nowa sytuacja geopolityczna, wynikająca z dokonujących się w krajach Europy Środkowo-Wschodniej historycznych przemian politycznych. W konsekwencji wymusiła ona zmiany w wielu funkcjonujących dotychczas porozumieniach międzynarodowych. Stwarzała większe możliwości samodzielności w działaniu i podejmowaniu decyzji przez kraje dotychczas znajdujące się pod wpływami i dominacją Związku Radzieckiego. W takiej sytuacji znalazła się również Polska, która po obaleniu systemu komunistycznego i wprowadzeniu demokratycznych rządów uzyskała suwerenność w prowadzeniu polityki zagranicznej. Dawało jej to szansę na rozpoczęcie starań o możliwość współtworzenia stabilnego systemu bezpieczeństwa europejskiego, do którego najważniejszym krokiem miało być wejście do NATO. Dla osiągnięcia tego celu trzeba było jednak walczyć zarówno z przeciwnikami wewnętrznymi jak i zewnętrznymi, w tym głównie z Rosją. Każde rozwiązanie, które byłych sojuszników wiązało z Zachodem uznawała za naruszanie istniejącej równowagi i tym samym zwiększające zagrożenie kraju. Dlatego dla utrzymania swojej mocarstwowej pozycji czyniła różne zabiegi, by kraje Europy Środkowej i Wschodniej nie weszły do NATO. Dla Zachodu z kolei rozwój sytuacji w Europie po 1989 roku był dużym zaskoczeniem. Organizacja Paktu Północnoatlantyckiego nie była przygotowana na pojawiające się niebawem inicjatywy Węgier, Czechosłowacji czy Polski mówiące o ich przyszłym członkostwie w NATO. Początkowo Polska za główny cel postawiła sobie, aby polityka budowania państwa niezależnego od ZSRR uzyskała przynajmniej pewne minimum asekuracji ze strony Sojuszu. Dotąd bowiem NATO tak naprawdę uznawało swobodę działań Moskwy w Europie Środkowowschodniej. Od 1989 ministerstwem spraw zagranicznych w Polsce kierował Krzysztof Skubiszewski, który 12 września 1989 roku nakreślił w dwunastu punktach kierunki swej działalności. Zawarta w nich była także nota dotycząca wejścia Polski do NATO. Pierwszym przełomowym momentem rozpoczynającym drogę Polski do NATO był październik 1989r, kiedy to po raz pierwszy w historii Sojuszu na obrady komisji politycznej Zgromadzenia Parlamentarnego NATO w Rzymie została zaproszona delegacja Układu Warszawskiego, w tym przedstawiciele polskiego Sejmu. Początkiem oficjalnych kontaktów Polski z NATO była jednak wizyta Krzysztofa Skubiszewskiego w Kwaterze NATO w Brukseli, która odbyła się 21 marca 1990 roku. Po posiedzeniu w Turnberry w Szkocji ministrowie spraw zagranicznych państw członkowskich NATO...