Bezpieczeństwo wartością i potrzebą człowieka. Pojęcie bezpieczeństwa: Psychologiczny kontekst bezpieczeństwa odwołuje się do indywidualnych właściwości jednostki, cech jej intelektu, charakteru (wymiar obiektywny), a także do stanów emocjonalnych, które poddają się licznym wpływom, są dynamiczne i specyficzne dla każdej osoby (wymiar subiektywny). Porządkujące znaczenie dla analizy psychologicznych aspektów poczucia bezpieczeństwa ma konwencjonalny zakres znaczeniowy pojęć „bezpieczeństwo” oraz „niebezpieczeństwo”. Zgodnie z definicją słownikową, bezpieczeństwo jest rozumiane jako „stan niezagrożenia, spokoju, stan, który daje poczucie pewności i gwarancje jego zachowania oraz szanse na doskonalenie. Jest to jedna z podstawowych potrzeb człowieka. Odznacza się brakiem ryzyka utraty czegoś dla człowieka szczególnie cennego – życia, zdrowia, pracy, szacunku, uczuć, dóbr materialnych i dóbr niematerialnych. Bezpieczeństwo jest naczelną potrzebą człowieka i grup społecznych, jest także podstawową potrzebą państw i systemów międzynarodowych; jego brak wywołuje niepokój i poczucie zagrożenia. Człowiek, grupa społeczna, państwo, organizacja międzynarodowa starają się oddziaływać na swoje otoczenie zewnętrzne i sferę wewnętrzną, by usuwać a przynajmniej oddalać zagrożenia, eliminując własny lęk, obawy, niepokój i niepewność. Być bezpiecznym to być wolnym od trosk i obaw.”1 Niebezpieczeństwo natomiast jest stanem, sytuacją, położeniem grożącym czymś złym, zagrażającym komuś. Z niebezpieczeństwem wiąże się zmartwienie i obawa. Rodzi ono poczucie lęku. Pojęcie bezpieczeństwa jest rozpatrywane zazwyczaj w relacji do pojęcia niebezpieczeństwa. Często przyjmuje się, że brak niebezpieczeństwa jest bezpieczeństwem. W rezultacie, nawet z pobieżnej analizy ujęć słownikowych wynika jednoznacznie, że w pojęciu „bezpieczeństwo” kryją się ważne stany psychiczne – emocje i uczucia. Bezpieczeństwo konstytuują dwa komponenty: - odczuwany ( uświadomiony ) stan komfortu psychicznego i związany z nim brak poczucia zagrożenia, - umiejętność rozpoznawania zagrożenia i odpowiedniej reakcji na nie ( umiejętność ochrony przed niebezpieczeństwem ) Bezpieczeństwo jest podstawową wartością i potrzebą człowieka. Obejmuje zabezpieczenie potrzeb istnienia, przetrwania, pewności, stabilności, tożsamości, niezależności oraz ochrony poziomu i jakości życia.2 Bezpieczeństwo jako potrzeba: Potrzeby człowieka stanowią bezpośrednie źródło jego aktywności. Na gruncie psychologii przyjmuje się, że potrzeba oznacza stan braku, którego uzupełnienie jest nieodzownym warunkiem egzystencji i rozwoju...