Mity greckie to zbiór niezwykłych opowieści o bogach i bohaterach starożytnej Grecji, ale nie tylko. To także głęboka wiedza o życiu, myśleniu, wyobrażeniach, tęsknotach, nadziejach, wierzeniach i rytuałach niegdysiejszych ludów. Trudno bez tych fantastycznych opowieści byłoby zrozumieć naszą tradycję, głęboko zakorzenioną w kulturze śródziemnomorskiej. Dzięki wielkim pisarzom starożytności, Homerowi i Ezopowi, zostały wprowadzone do naszej kultury motywy i wątki, bez których trudno byłoby sobie wyobrazić naszą współczesną literaturę, język, muzykę, plastykę, kino czy teatr. Na co dzień słyszymy takie pojęcia, jak „syzyfowe prace”, „męki Tantala”, „puszka Pandory” czy „pięta Achillesa”, mające nie tylko znaczenie dosłowne, ale także przenośne. I waśnie to znaczenie nadaje im charakter ponadczasowy, aktualny przez kolejne lata, a nawet tysiąclecia. Bogowie greccy to po prostu doskonali, nieśmiertelni i przede wszystkim piękni bohaterowie. W ich charakterach można z łatwością dostrzec, że kochają i nienawidzą, cierpią i cieszą się, są podstępni – dokładnie tak jak my. Dzeus – bóg bogów, kiedy opanowywał go gniew, ciskał piorunami. Przeżywał też wiele romansów, np. z Alkmeną. Jego żona, Hera, miała więc powody do zazdrości, nie mogąc w żaden sposób ukarać Zeusa, mściła się na ludziach , np. na Heraklesie. My też w podobny sposób wyrażamy nasze emocje i sposób postępowania. Miłość w mitach odgrywa bardzo ważną rolę , ponieważ jest jednym z najpiękniejszych doznań ludzkich. Czyż nie cudownie opisana jest miłość Erosa i Psyche czy też Orfeusza do Eurydyki? W mitach występuje również miłość matczyna – gdyby nie Demeter, nie byłoby symbolicznych czterech pór roku. Wszyscy dobrze znamy opowieść o tytanie – bohaterze , który stworzył człowieka na podobieństwo bogów. To właśnie Prometeusz wykazał ogromną bezinteresowność poświęcając się dla ludzi. Bogowie ukarali go i dlatego teraz używamy określenia prometeizm, gdy mówimy o ludziach szlachetnych , którzy poświęcają się na rzecz innych , cierpiących. Również Syzyf pozostał w pamięci do dziś. Uważam , że Stefan Żeromski bardzo trafnie nazwał usiłowania rusyfikatorów w sprawie polskiej syzyfową pracą. Syzyfową pracę można również zinterpretować jako trud życia , który wszyscy musimy udźwignąć. Dedal i Ikar pokazali nam , jak ważna w życiu każdego z nas jest wolność, dla której człowiek jest zdolny do wszelkich poświęceń. Marzeniem każdego z nas jest wzbicie się w powietrze, oni tego dokonali i za to ich podziwiamy. Możemy również brać przykład z Dedala , był on człowiekiem praktycznym, kochał swego syna, patrzył...