Edmund Husserl urodził się 8 kwietnia 1859 roku w miejscowości Prostejov na Morawach. Zmarł 27 czerwca 1938 roku we Fryburgu. Pochodził z szanowanej kupieckiej rodziny pochodzenia żydowskiego. Był drugim spośród czworga dzieci kupca Adolfa Abrahama Husserla i jego żony Julii z domu Selinger. Do gimnazjum uczęszczał najpierw w Wiedniu, później w Ołomuńcu, uczył się bardzo źle, jednak ostatecznie zdał maturę i rozpoczął studia. Początkowo studiował matematykę na uniwersytecie w Berlinie, gdzie napisał swą pracę doktorską poświęconą rachunkowi wariacyjnemu. Silny wpływ wywarły tam na niego wykłady Karla Weierstrassa, który obudził w Husserlu zainteresowanie podstawami matematyki i zaszczepił ideał naukowego postępowania, wzorowanego na ścisłości myślenia matematycznego. W roku 1882 Husserl przeniósł się na studia do Wiednia, gdzie spotkał Franciszka Brentano, który także wywarł na niego wielki wpływ. Brentano zainteresował swego ucznia koncepcją psychologii opisowej oraz teorią intencjalności. Te dwa motywy stały się naczelnymi drogowskazami dalszego rozwoju Husserla. Koncepcja psychologii opisowej według której zajmować należy się przede wszystkim opisami pewnych całości psychicznych z pominięciem ich genezy, stała się podstawowym impulsem do stworzenia teorii fenomenologicznej analizy. Husserl podziela przeświadczenie Brentana, iż psychologia opisowa jest fundamentem nauk filozoficznych. W roku 1886 z inspiracji swojego przyjaciela Tomasa Masaryka przeszedł na protestantyzm. W tym też roku poślubił Malwinę Steinschneider. Rok później przeniósł się do Halle, gdzie uzyskał habilitację z filozofii na tamtejszym uniwersytecie. W roku 1891 ukazała się pierwsza książka Husserla „Filozofia arytmetyki” w której próbował wyjaśnić pojęcie liczby, posługując się w tym celu badaniami psychologicznymi. Pobyt w Halle trwał do roku 1901. Był to okres intensywnej pracy naukowej oraz kształtowania się samodzielnych poglądów Husserla. Owocem tego było dzieło "Badania logiczne” w którym zawarł krytykę poglądu zwanego psychologizmem, nakreślił program fenomenologii i przeprowadził pierwsze analizy fenomenologiczne. W latach 1901 - 1916 był profesorem i kierownikiem katedry filozofii na Uniwersytecie w Getyndze. Wokół jego seminarium skupiło się liczne grono studentów i doktorantów, którzy później stali się samodzielnymi naukowcami i utworzyli własne koncepcje. Do tego grona należeli między innymi Roman Ingarden i Edyta Stein. Odwiedzali go Karl Jaspers i Max Scheler. Husserl napisał w tym okresie prace: "Filozofia jako ścisła nauka" oraz "Idee czystej fenomenologii i...