Z powodu sytuacji politycznej Polska poezja romantyczna skupiła się na szerzeniu idei patriotyczncyh. Wiązała się z tym wizja polski i polaków, którą prezentowali romantyczni poeci. W różny sposób ukazywali oni obraz Polski. Raz był on krytyczny, a raz wychwalający. Utwór Juliusza Słowackiego “Grób Agamemnona” jest bardzo ważnym dziełem poety. Zamieszcza tam swoje refleksje dotyczące poezji, ocenia siebie jako wieszcza. W drugiej części wypowiada się na temat czynów i zachowań Polaków w okresie powstania listopadowego i okupacji rosyjskiej. Natchnieniem do napisana tego wiersza była wizyta w grobowcu Agamemnona - starożytnego wodza. Część utworu mówiąca o opinii Polaków rozpoczyna obraz liryczny, w którym podmiot, jak bohater mitologiczny, pędzi na koniu przez Grecję. Zwierzę przestraszyło się wąwozu Termopile. Jeździec jako Polak odczuwa wstyd, patrząc na miejsce - pomnik heroicznej walki za ojczyznę. Grećy walczący do ostatniej krwi z Persami są symbolem patriotyzmu, poświęcenia dla kraju, który kochali. Polegli wszyscy, ale odparli atak wroga. Podmiot zauważa, że dalece różni się to od postawy jego rodaków, którzy w swych “małowiernych sercach” już dawni porzucili nadzieję na wyzwolenie. Bitwa, do jakiej można porównać działania Polaków to walka pod Cheroneą - plama na honorze walecznych Greków, klęska i słabość. Uciekli z pola walki i stracili niepodległość. Wiersz Juliusza Słowackiego jest gorzkim osądem Polaków. Poeta odkrywa brak zapału w ratowaniu ojczyzny. Stawia sobie za cel zachęcenie ludzi do ciągłego patriotyzmu i walki o niepodległość. Wizję Polski w poezji romantycznej zawarł również Adam Mickiewicz w " Panu Tadeuszu “. Przedstawił on społeczeństwo Polskie skupiając się głównie na szlachcie. Mickiewicz nie tylko wychwalał patriotyzm. Możemy również odnaleźć krytykę szlachty, która mimo, iż głosiła patriotyczne wartości i idee, często nie potrafili wcielić ich w życie. Podsumowując społeczeństwo polskie było podzielone na dwie grupy. Jedni to osoby walczące za ojczyznę, oddani patrioci, a drudzy to ludzie nie przejmujący się swoim krajem i jego losami.