Kredyt bankowy – umowa zawarta w formie pisemnej pomiędzy bankiem a kredytobiorcą. Bank zobowiązuje się udostępnić określoną kwotę na określony cel oraz czas, a kredytobiorca zobowiązuje się wykorzystać kredyt zgodnie z jego przeznaczeniem oraz zwrócić pobraną kwotę wraz z należnym bankowi wynagrodzeniem w postaci prowizji i odsetek. Na podstawie tej definicji kredyt postrzegany jest jako specyficzny rodzaj stosunków zobowiązaniowych, którego wyróżniającymi cechami są: zwrotność, terminowość i oprocentowanie. Spis treści [ukryj] 1 Zasady 2 Podział kredytów bankowych 3 Funkcje kredytu 4 Etapy realizacji umowy kredytu bankowego 5 Prawne formy zabezpieczenia kredytu 6 Pojęcia 7 Podmioty mogące udzielać kredytu 8 Kredyty w Polsce 9 Zobacz też 10 Przypisy Zasady[edytuj | edytuj kod]

Sposoby ujmowania kredytu: formalno-prawne ujęcie kredytu; zgodnie z nim, istotą kredytu jest wykorzystanie czasowo wolnych środków pieniężnych, a nie tworzenie nowych. Bank sprawuje tutaj rolę pośrednika w przekazywaniu potrzebującym podmiotom czasowo ulokowanych w nim, przez inne osoby, środków pieniężnych. W wyniku tej operacji, powstaje wierzytelność u kredytodawcy, oraz proporcjonalne kwotowo zobowiązanie u kredytobiorcy, ekonomiczne ujęcie kredytu; zgodnie z tak rozumianym ujęciem, bank umożliwia dokonywanie wydatków pieniężnych w rozmiarach przekraczających aktualnie posiadane przez kredytobiorcę środków pieniężnych, poprzez tworzenie nowych dochodów i środków z równoczesnym ich udostępnieniem kredytobiorcy, na warunkach przewidzianych w umowie. Standardowa umowa kredytowa zawiera: datę i miejsce zawarcia umowy dane stron umowy postanowienia ogólne kwotę i walutę kredytu warunki uruchomienia cel kredytu okres kredytowania zasady i termin spłaty kredytu wysokość prowizji wysokość oprocentowania sposób zabezpieczenia kredytu zakres uprawnień banku termin i sposób postawienia do dyspozycji kwoty kredytowej informacje o warunkach zmiany i odstąpienia od umowy przez bank i kredytobiorcę informacje o skutkach naruszenia umowy oraz inne ustalenia stron. Stroną dominującą w stosunku kredytowym wobec kredytobiorcy jest bank, który określa warunki kredytu i jest uprawniony do kontroli jego wykorzystania oraz uzależnia przyznanie kredytu od zdolności kredytowej, przy czym nie jest zobowiązany do udzielenia kredytu, nawet jeżeli osoba ubiegająca się o kredyt ją posiada. Kredyt występuje jedynie w formie bezgotówkowej, pod postacią zapisu na rachunku. Prawo udzielania kredytów mają wyłącznie banki, a środki na ten cel pochodzą z depozytów powierzonych bankowi przez ich klientów, dlatego umowy kredytowe reguluje prawo bankowe. W zależności od okresu kredytowania wyróżniamy kredyty krótkoterminowe (do 1 roku), średnioterminowe (od 1 roku do 3 lat) i długoterminowe (powyżej 3 lat).